از زمانی که انسانها به فضا سفر کردهاند، همیشه این نگرانی وجود داشته که شاید نوعی عامل بیماریزای ناشناخته از خارج از زمین به زمین آورده شود. تا امروز خوشبختانه چنین اتفاقی نیفتاده است، اما بر اساس یک مقاله جدید منتشرشده در مجله علمی Ambio، پژوهشگران میگویند برنامههای بلندمدت ناسا برای ایجاد یک پایگاه دائمی روی ماه باید شامل یک مرکز قرنطینه برای «میکروبهای فضایی» نیز باشد.
این پیشنهاد را فردریک موکسلی، مشاور سابق پنتاگون و متخصص دفاع زیستی، به همراه آنتونی ریچاردی، کارشناس گونههای مهاجم از دانشگاه مکگیل مطرح کردهاند.
آنها استدلال میکنند که در آینده نمونههای زیادی از ماه، مریخ و حتی دیگر نقاط منظومه شمسی به زمین آورده خواهد شد و چون هنوز نمیتوان با قطعیت گفت که آیا این اجرام آسمانی دارای میکروارگانیسمهای ناشناخته هستند یا نه، بهتر است این نمونهها تا حد امکان دور از زمین نگهداری شوند.
به گفته این پژوهشگران، ایجاد یک مرکز قرنطینه روی ماه میتواند خطر احتمالی ورود هرگونه آلودگی یا موجودات میکروسکوپی ناشناخته به زمین را کاهش دهد و یک لایه ایمنی اضافی برای مأموریتهای فضایی آینده فراهم کند.
آنها معتقدند یک مرکز «زیستمهار» روی ماه میتواند بهترین حائل بین فضا و خطر احتمالی گسترش میکروبهای فضایی باشد. به جای اینکه نمونهها مستقیماً به زمین آورده شوند، ابتدا به ماه منتقل میشوند؛ جایی که در آزمایشگاههای بسیار ایمن و کاملاً خودکار بررسی خواهند شد. سپس این مواد قبل از بازگشت به زمین، استریل میشوند تا اطمینان حاصل شود که کاملاً بیخطر هستند.
به بیان ساده، این مرکز چیزی شبیه یک «ایستگاه بینراهی فضایی» خواهد بود که سنگها و نمونهها در آن یک پاکسازی سریع انجام میدهند و بعد مسیر نهایی خود را به سمت زمین ادامه میدهند.
در بخش دیگری از این پژوهش با این پرسش مطرح میشود که اگر فضا پر از میکروبهای خطرناک باشد چه اتفاقی میافتد؟
نویسندگان استدلال میکنند که تجربههای روی زمین نشان داده ورود گونههای زیستی جدید به یک محیط میتواند خسارتهای بزرگی به اکوسیستمها وارد کند و اگر این موضوع در زمین ممکن است، در مقیاس سیارهای نیز میتواند رخ دهد.
آنها برای حمایت از این نگرانی به یافتههایی اشاره میکنند که نشان میدهد باکتریهای ایستگاه فضایی بینالمللی در شرایط فضا دچار تغییراتی از جمله مقاومت دارویی شدهاند؛ موضوعی که نگرانی درباره بازگشت احتمالی میکروارگانیسمهای تغییریافته از مأموریتهای فضایی آینده را افزایش میدهد.
موکسلی و ریچاردی تأکید میکنند که وقوع یک همهگیری ناشی از میکروبهای فرازمینی قابل پیشبینی نیست، اما با توجه به افزایش مأموریتهای فضایی دولتی و خصوصی، بهتر است احتیاط حداکثری رعایت شود تا احتمال ورود هرگونه عامل ناشناخته به زمین کاهش یابد.
