ظاهراً یک ترند جدید در زمینه قرارهای عاشقانه میان دانشجویان در حال گسترش است، اما در واقع ایده آن چندان هم جدید نیست. این ترند که در سال ۲۰۲۴ توسط ناتالیا کاستیلو، سردبیر مجله دانشجویی دانشگاه پنسیلوانیا، نامگذاری شد، «SABS» یا «See And Be Seen» نام دارد؛ عبارتی که به معنای «ببین و دیده شو» است و دقیقاً همان چیزی را توصیف میکند که از نامش برمیآید.
SABSing در واقع به انجام کاری مربوط میشود که بسیاری از افراد معمولاً از آن اجتناب میکنند: دیده شدن. برای این کار، فرد باید هنگام عبور از مکانهای شلوغ طوری رفتار کند که قابل نزدیک شدن به نظر برسد، در فضای سبز دانشگاه و میان سایر دانشجویان بنشیند و به اندازه کافی در یک مکان بماند تا فرصت دیده شدن توسط دیگران را پیدا کند.
البته این کار باید با ظرافت انجام شود، چون هدف این نیست که هر کسی شما را ببیند؛ مثلاً دوست ندارید ناگهان با نامزد سابقی که نمیخواستید دوباره ببینید یا فرد سمجی که از یک اپلیکیشن دوستیابی با او آشنا شدهاید، روبهرو شوید. در عوض، هدف این است که بدون جلب توجه بیش از حد، نظر فردی را که به او علاقه دارید یا دیگر گزینههای احتمالی برای قرار عاشقانه به خود جلب کنید.
کاستیلو در مجله دانشجویی توضیح داده است که «SABSing یک هنر است؛ وقتی آن دوست سابقی را میبینید که قسم خورده بودید دیگر هرگز نمیخواهید او را ببینید، سعی میکنید از او دوری کنید، اما در مقابل، برای برقراری تماس چشمی با فردی که در کلاس به او علاقه دارید، مشتاق هستید.»
تبلیغات متنی | تولید محتوای حرفه ای برای اینستاگرام
کلوئی بین، درمانگر تروما و رواندرمانگر جسممحور، میگوید: «SABSing شما را به دوران قبل از الگوریتمها برمیگرداند؛ زمانی که مردم بهطور اتفاقی و در دنیای واقعی با یکدیگر آشنا میشدند. این اصطلاح در محیط دانشگاه شکل گرفته، اما ریشه آن به یک سنت قدیمی در فرهنگهای اروپایی بازمیگردد.»
به نظر میرسد SABSing تلاشی برای ایجاد همان آشنایی اتفاقی و رمانتیکی باشد که معمولاً در فیلمهای عاشقانه میبینیم. در واقع، احتمال اینکه فرد مورد علاقهتان را از روی مبل خانه پیدا کنید چندان زیاد نیست؛ البته اگر تجربه موفقتری با اپلیکیشنهای دوستیابی نسبت به من داشته باشید، شرایط فرق میکند.
گریس بلگراودر، دانشجوی سال آخر دانشگاه براون، به مجله Town & Country گفت: «وقتی فرد دیگری را میبینید که در حال SABSing است، میدانید که او دوست دارد در فضای اجتماعی حضور داشته باشد و احتمالاً دوست دارد شما را هم ببیند. به همین دلیل وقتی کسی را میبینم که روی چمن دراز کشیده، احساس راحتی بیشتری برای نزدیک شدن به او دارم.» او اضافه کرد: «گاهی من را در فضای سبز اصلی دانشگاه میبینید که در حالی که چند ساعت بیشتر تا تحویل مقالهام نمانده، با یک لپتاپ روی پاهایم نشستهام و تلاش میکنم زیر نور شدید خورشید صفحه آن را ببینم؛ چون بعضی وقتها نمیتوانم تحمل کنم که از جمع آدمها دور شوم.»
چون اپلیکیشنهای دوستیابی دیگر چندان جذاب و کارآمد نیستند. به همین دلیل است که این روش دوباره مورد توجه قرار گرفته است. از طرف دیگر، مردم امروز بیش از گذشته به دنبال ارتباط واقعی با دیگران هستند. طبیعتاً بیرون آمدن از خانه و حضور در میان دیگران، شانس آشنایی با فرد مناسب را بیشتر میکند. اگر میخواهید به روش قدیمی با گزینههای احتمالی برای رابطه آشنا شوید، باید حاضر باشید خودتان را در معرض ارتباط با دیگران قرار دهید و اجازه دهید دیده شوید.
کلوئی بین در ادامه میگوید: «این روش دوستیابی نوعی آزادی به همراه دارد و فشار برنامهریزی برای یک قرار مشخص را از بین میبرد؛ قرارهایی که امیدوارید در نهایت نتیجه خوبی داشته باشند. SABSing باعث میشود کمتر درگیر فکر و تحلیل شوید و بیشتر وارد دنیای واقعی شوید؛ جایی که میتوانید واقعاً ببینید و بشنوید چه اتفاقی در اطرافتان میافتد و خودتان هم در آن محیط دیده شوید. در اپلیکیشنهای دوستیابی، ممکن است زمان زیادی را صرف تحلیل کردن، انتظار کشیدن و حتی تلاش برای تبدیل شدن به کسی کنیم که تصور میکنیم طرف مقابل دوست دارد باشیم. ترند SABSing تقریباً شبیه این است که در طول روز به یک مهمانی یا مراسم بروید و فقط ببینید چه کسانی آنجا هستند؛ بدون اینکه هیچ فشاری برای ایجاد یک رابطه وجود داشته باشد.»
در میان ترندهای مختلفی که این روزها در زمینه دوستیابی شکل گرفتهاند، به نظر میرسد SABSing یکی از سالمترین آنها باشد. این روش به کسی آسیب نمیزند و حتی میتواند جوانان را تشویق کند اجتماعیتر و پذیراتر باشند. به جای اینکه تمام توجه خود را به صفحه گوشیهایشان معطوف کنند، در دنیای واقعی به دنبال تعامل و ارتباط با دیگران هستند؛ و این را میتوان اتفاق مثبتی دانست.
