با وجود تفاوتهای بسیار زیاد میان کروکودیلهای امروزی و پرندگان، این دو گروه از یک جد مشترک در دوره تریاس آغازین، حدود ۲۵۰ میلیون سال پیش، منشعب شدهاند. دیرینهشناسان این گروه بزرگ از خزندگان را «آرکوسورها» مینامند؛ گروهی مقاوم که حدود ۲۵۰ میلیون سال پیش توانست از یکی از بزرگترین انقراضهای تاریخ زمین، یعنی انقراض پرمین-تریاس، جان سالم به در ببرد.
دانشمندان مدتها تصور میکردند نقطه عطف مهم در تکامل آرکوسورها و جدایی آنها به دو مسیر منتهی به پرندگان و کروکودیلها، زمانی بوده که اجداد پرندگان برای نخستین بار به جانورانی خونگرم تبدیل شدند. اما تحقیقات جدید نشان میدهد این تصور درست نبوده است. اجداد باستانی کروکودیلها نیز دورهای از تکامل خونگرم را پشت سر گذاشتهاند و سپس دوباره به سمت زندگی آبی و فیزیولوژی خونسرد بازگشتهاند.
پژوهشگران با بررسی فسیل استخوانهای ۸۱ گونه از آرکوسورها، از نخستین خویشاوندان شناختهشده هر دو شاخه، به این نتیجه رسیدهاند که اجداد کروکودیلهای امروزی احتمالاً تا حدود ۶۶ میلیون سال پیش خونگرم بودهاند. این دوره تقریباً همزمان با برخورد سیارک چیکشلوب و انقراض بیشتر دایناسورها بوده است.
راجر سیمور، استاد بازنشسته فیزیولوژی در دانشگاه آدلاید استرالیا و نویسنده اصلی این پژوهش، توضیح داده است که دانشمندان معمولاً تصور میکردند جانوران خونگرم از گونههای خونسرد تکامل یافتهاند، نه اینکه این روند بتواند برعکس شود. او همچنین معتقد است انسانها به دلیل خونگرم بودن، معمولاً این ویژگی را از نظر فیزیولوژیکی برتر از خونسرد بودن تصور کردهاند.
به گفته سیمور و همکارانش، بازگشت اجداد کروکودیلها به فیزیولوژی خونسرد مزایای مهمی برای آنها داشته است. کاهش سرعت سوختوساز بدن باعث میشد این جانوران بتوانند مدت بیشتری در آب پنهان بمانند، به شکار خود کمین کنند و حتی هنگام غرق کردن شکار، مدت طولانیتری زیر آب باقی بمانند.
