گاهی بهترین ابرخودروها از یک «نه» متولد میشوند. این دقیقاً همان اتفاقی است که پس از رد شدن طرح اولیه «مارچلو گاندینی» برای خودروی لامبورگینی دیابلو توسط کرایسلر رخ داد. گاندینی بهجای کنار گذاشتن این طراحی، آن را برای پروژهای کاملاً جدید با یک موتور V16 نصبشده بهصورت عرضی بازطراحی کرد. اکنون تنها نمونه اولیه این پروژه قرار است در یک حراجی به فروش برسد.
نمونه اولیه خودروی Cizeta-Moroder V16T مدل ۱۹۸۸ با شماره شاسی 001 در حراجی RM Sotheby’s در مونتری کالیفرنیا عرضه خواهد شد. این خودرو مهمترین نمونه باقیمانده از این ابرخودروی کمتولید به شمار میرود و تنها خودرویی است که نشان «Cizeta-Moroder» را بر خود دارد. در مجموع نیز تنها ۱۰ دستگاه از مدل V16T ساخته شده است.
البته این خودرو یک محدودیت مهم دارد. از آنجا که این نمونه یک پروتوتایپ است، شماره شناسایی استاندارد ۱۷ رقمی (VIN) ندارد. به همین دلیل امکان شمارهگذاری و تردد آن در جادههای عمومی وجود ندارد و احتمالاً بهجای استفاده روزمره، بهعنوان یک خودروی کلکسیونی و نمایشی نگهداری خواهد شد.
پروژه ساخت این خودرو ایده «کلودیو زامپولی»، راننده آزمایش و مهندس سابق لامبورگینی، بود. او پس از ترک ایتالیا به لسآنجلس رفت و یک تعمیرگاه تخصصی خودروهای لوکس راهاندازی کرد. در آنجا با «جورجیو مورودر»، تهیهکننده و آهنگساز مشهور، آشنا شد و این دو تصمیم گرفتند ابرخودرویی متفاوت از هر خودروی دیگری بسازند. مورودر که با ساخت آثار موفق برای «دونا سامر» شهرت داشت، پیش از آن نیز سه جایزه اسکار برای موسیقی فیلم دریافت کرده بود.
نام «Cizeta» نیز از نحوه تلفظ ایتالیایی حروف C و Z گرفته شده که به حروف اول نام و نام خانوادگی کلودیو زامپولی اشاره دارد.
زامپولی برای جلب توجه رسانهها، یک موتور ۶.۰ لیتری V16 تنفس طبیعی را بهصورت عرضی در پشت کابین خودرو نصب کرد و آن را به یک گیربکس دستی پنج سرعته متصل ساخت. این موتور حدود ۵۴۰ اسببخار قدرت را در دور موتور ۸ هزار rpm تولید میکرد و از ۶۴ سوپاپ و هشت میلسوپاپ بالاسری بهره میبرد. طراحی بدنه نیز بر عهده مارچلو گاندینی بود؛ طراح افسانهای که پیشتر خودروهایی مانند لامبورگینی میورا، کانتاش و لانچیا استراتوس را طراحی کرده بود. این خودرو چهار چراغ جلوی مخفی داشت و عرض آن حدود ۷.۵ سانتیمتر بیشتر از فراری تستاروسا بود.
بر اساس آزمایش منتشرشده در مجله Car and Driver، قیمت پایه Cizeta V16T در سال ۱۹۸۹ حدود ۲۸۰ هزار دلار برآورد شده بود. با در نظر گرفتن نرخ تورم، این رقم امروز معادل حدود ۷۷۲ هزار دلار است؛ قیمتی که حتی پیش از رایج شدن اصطلاح «هایپرکار» در این رده قرار میگرفت. برای مقایسه، در همان سال قیمت پایه فورد موستانگ LX 5.0 کمتر از ۱۴ هزار دلار و قیمت فراری تستاروسا حدود ۱۵۰ هزار دلار بود. به این ترتیب، Cizeta تقریباً دو برابر پرچمدار فراری قیمت داشت، آن هم در حالی که سازنده آن برای بسیاری از علاقهمندان خودرو هنوز ناشناخته بود.
داستان طراحی این خودرو نیز بهاندازه خود آن جذاب است. مارچلو گاندینی در ابتدا طرح جانشین لامبورگینی کانتاش را آماده کرده بود، اما کرایسلر که در آن زمان مالک لامبورگینی بود، ظاهراً اصرار داشت خطوط تیز و زاویهدار این طراحی ملایمتر شود تا خودرو با نام دیابلو به بازار عرضه شود.
گاندینی از این تغییرات رضایت نداشت و در نهایت پروژه را ترک کرد. او بعدها بسیاری از ایدههای اولیه خود را در طراحی Cizeta V16T به کار گرفت. نکته جالب اینکه لامبورگینی سالها همچنان از طراحیهای گاندینی تجلیل میکرد، اما به گفته خود او، در پروژه احیای مدل مدرن کانتاش حتی تا زمان رونمایی رسمی نیز هیچ مشورتی با او انجام نشد. گاندینی پس از معرفی این خودرو نیز از آن انتقاد کرد و معتقد بود نسخه جدید، فلسفه و روح طراحی کانتاش اصلی را حفظ نکرده است.
