فضاپیمای لوسی در ۲۰ آوریل ۲۰۲۵ از کنار سیارکی عجیب عبور کرد و تصاویر نزدیکی از بدنه بادامزمینیشکل و سطح پوشیده از دهانههای برخوردی آن ثبت کرد. این تصاویر داستانی خشن از منشأ این جرم آسمانی را آشکار کردند و به دانشمندان کمک کردند تا ریشه آن را به برخوردی عظیم که حدود ۱۵۵ میلیون سال پیش رخ داده است، نسبت دهند.
بر اساس مشاهدات فضاپیمای Lucy، گروهی از پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که سیارک Donaldjohanson احتمالاً بقایای بهجامانده از یک سیارک بسیار بزرگتر است که در اثر یک برخورد شدید متلاشی شده است. پژوهشگران در مطالعهای که روز پنجشنبه در نشریه Science منتشر شد، اعلام کردند که این سیارک احتمالاً به خانوادهای اولیه و غنی از آب به نام Erigone family تعلق دارد؛ گروهی از سیارکها که منشأ آنها یک جرم مادر مشترک بوده است.
این یافتهها به دانشمندان کمک میکند تا فرایندهای تکاملی سیارکهای نزدیک به زمین را بهتر درک کنند و سرنخهای تازهای درباره چگونگی شکلگیری و تحول منظومه شمسی به دست آورند.
دانشمندان این پژوهش به سرپرستی Simone Marchi از Southwest Research Institute دادههای جمعآوریشده توسط فضاپیمای لوسی را بررسی کردند. نتایج نشان داد که سیارک دونالدجوهانسون احتمالاً عضوی از خانواده سیارکی اریگونه است؛ خانوادهای که نزدیک به ۱۸۰۰ جرم آسمانی شناساییشده را در بر میگیرد.
جرم مادر این خانواده در اوایل شکلگیری منظومه شمسی یک سیارک عظیم با قطری حدود ۸۰ کیلومتر بود. حدود ۱۵۵ میلیون سال پیش، این سیارک بزرگ با یک جرم فضایی به قطر حدود ۲۰ کیلومتر برخورد کرد و در نتیجه به قطعات کوچکتری شکسته شد.
بر اساس این مطالعه، شکل کشیده و دو بخشی سیارک دونالدجوهانسون احتمالاً در نتیجه بههمپیوستن قطعات حاصل از همین رویداد باستانی به وجود آمده است. پژوهشگران همچنین دریافتند تراکم دهانههای برخوردی روی سطح این سیارک با سن خانواده اریگونه همخوانی دارد. افزون بر این، شواهدی وجود دارد که نشان میدهد دهانههای کوچکتر از ۰٫۴ کیلومتر از سطح سیارک پاک شدهاند؛ موضوعی که احتمال وقوع یک برخورد جدیدتر و ایجاد لرزشهای شدید در بدنه سیارک را مطرح میکند.
مشاهدات فضاپیمای لوسی همچنین وجود کانیهای رسی حاوی آهن را آشکار کرد که شباهت زیادی به سایر سیارکهای کربنی خانواده اریگونه دارند. این موضوع نشان میدهد که در گذشتههای دور آب مایع روی سطح این سیارک وجود داشته و باعث تغییر بخشی از مواد معدنی آن شده است.
در حالی که فضاپیمای لوسی به مأموریت خود برای بررسی تعداد زیادی از اجرام سنگی منظومه شمسی ادامه میدهد، هر سیارک اطلاعات تازهای درباره گذشته این منظومه در اختیار دانشمندان قرار میدهد. این مشاهدات به پژوهشگران کمک میکند تا تاریخچه شکلگیری این اجرام عجیب را که بقایای دوران آغازین پیدایش منظومه شمسی هستند، بهتر بازسازی کنند.
