در سال گذشته اطلاعات بسیار زیادی درباره نئاندرتالها به دست آمده است و به نظر میرسد در یک «دوران طلایی» از شناخت نئاندرتالها قرار داریم. هنوز مشخص نیست چه کشفهایی این روند را آغاز کرده، اما حجم یافتههای جدید بسیار زیاد است؛ از جمله اینکه نئاندرتالها بسیار باهوشتر از چیزی بودند که قبلاً تصور میشد، تا حدی که نوعی دندانپزشکی ابتدایی اما بسیار پیشرفته و در عین حال خشن را توسعه داده بودند.
همچنین مشخص شده است که کودکان نئاندرتال برای سرگرمی به شکار قورباغهها میپرداختند. اکنون نیز بر اساس مطالعهای جدید که در مجله Royal Society Open Science منتشر شده و با کمک بررسی یک جنین نئاندرتال که اخیراً کشف شده، پژوهشگران دریافتهاند که نئاندرتالهای خردسال تفاوت چندانی با کودکان انسان امروزی نداشتند.
با استفاده از میکرو سی تی اسکن با وضوح بالا، تیم تحقیقاتی بقایای یک نوزاد نئاندرتال را بررسی کرد و الگوهای رشد او را شناسایی کرد که شباهت زیادی به انسانهای امروزی دارد.
این فسیلها چند دهه پیش در غار «سسلفلسگروته» در آلمان کشف شده بودند. این جنین حدود هشت ماهه بوده و پیش از تولد از بین رفته است. پژوهشگران همچنین دندانهای شیری دو کودک خردسال را بررسی کردند که مربوط به حدود ۵۰ تا ۷۰ هزار سال پیش هستند.
با وجود اینکه دهها هزار سال تکامل میان انسان امروزی و نئاندرتالها فاصله وجود دارد، رشد جنین در رحم تقریباً مشابه انسانهای امروز انجام میشده است. این موضوع تا حدی عجیب است، زیرا مطالعات دیگر نشان دادهاند که نوزادان نئاندرتال در زمان تولد از نظر اندازه بسیار بزرگتر از کودکان نوپای انسان امروزی بودهاند. این رشد سریع احتمالاً به آنها کمک میکرد در شرایط سخت عصر یخبندان اوراسیا زنده بمانند. این یافته جدید نشان میدهد که تفاوتهای مهم میان نئاندرتالها و انسانها بیشتر پس از تولد ظاهر میشد.
پژوهشگران همچنین نشانههایی از مشکلات سلامتی را پیدا کردند که احتمالاً باعث مرگ زودهنگام برخی نئاندرتالها میشده است. در برخی دندانهای شیری آنها نقصهای معدنی دیده شده که رشد دندان را مختل میکرده و ممکن است ناشی از کمبود ویتامین D یا کلسیم باشد. همچنین احتمال دارد مادران این جنینها در دوران بارداری دچار استرس شده باشند؛ مسئلهای که با توجه به شرایط سخت زندگی در آن دوران چندان دور از انتظار نیست.
