وب از ابتدا برای انسانها طراحی شده بود؛ دکمهها و منوهایی که برای استفاده با چشم و دست ساخته شدهاند. اما عاملهای هوش مصنوعی نه چشم دارند و نه دست و با این حال در حال تعامل با وب هستند. همین موضوع باعث ایجاد یک ناهماهنگی شده است. تا همین اواخر، برای اینکه عاملهای هوش مصنوعی بتوانند با وب کار کنند، مجبور بودیم آنها را وادار کنیم مانند انسانها روی دکمهها کلیک کنند و صفحات را اسکرول کنند.
Web Model Context Protocol یا WebMCP یک استاندارد جدید وب از سوی W3C است که برای حل این مشکل طراحی شده است. این فناوری توسط مهندسان گوگل و مایکروسافت ایجاد شده و در حال حاضر توسط گروه Community Group مربوط به Web Machine Learning در W3C توسعه پیدا میکند. WebMCP یک API بومی مرورگر با نام navigator.modelContext معرفی میکند که به وبسایتها اجازه میدهد قابلیتهای خود را به شکل ابزارهای سازمانیافته و قابل فراخوانی، مستقیماً در اختیار عاملهای هوش مصنوعی قرار دهند.
تبلیغات متنی | آژانس طراحی سایت و سئو برانکس
در این روش، دیگر لازم نیست یک عامل هوش مصنوعی از صفحه وب اسکرینشات بگیرد، آن را برای یک مدل بینایی ارسال کند و بعد حدس بزند روی کدام قسمت باید کلیک کند. یک وبسایت مجهز به WebMCP بهسادگی به عامل هوش مصنوعی اعلام میکند که چه کارهایی میتواند انجام دهد، چه پارامترهایی برای انجام آنها نیاز دارد و عامل چگونه میتواند از این قابلیتها استفاده کند.
این تغییر فقط یک تحول کوچک نیست، بلکه میتواند شیوه تعامل ماشینها با وب را به شکل قابلتوجهی تغییر دهد. WebMCP در واقع یک لایه دوم به وب اضافه میکند؛ لایهای که به جای نمایش محتوا برای انسانها، برای استفاده برنامهریزیشده توسط ماشینها طراحی شده است. لایه بصری که انسانها از آن استفاده میکنند بدون تغییر باقی میماند و همچنان به کار خود ادامه میدهد. اما در کنار آن، یک لایه ساختاریافته و مبتنی بر الگوهای مشخص ایجاد میشود که عاملهای هوش مصنوعی میتوانند بهسادگی از آن استفاده کنند.
WebMCP در ۱۰ فوریه ۲۰۲۶ بهعنوان یک گزارش پیشنویس از سوی گروه اجتماعی W3C منتشر شد و اکنون بهصورت نسخه آزمایشی اولیه در Chrome 146 Canary در دسترس است. این فناوری تاکنون توجه معماران سیستمهای سازمانی، سازندگان مرورگرها، توسعهدهندگان پلتفرمهای هوش مصنوعی و جامعه گسترده توسعهدهندگان وب را به خود جلب کرده است.
