ناروالها شبیه موجودات افسانهای به نظر میرسند؛ چیزی شبیه تکشاخهای دریایی. البته در دنیای واقعی خبری از جادو نیست، اما این جانوران همچنان ویژگیهای شگفتانگیزی دارند. یکی از مهمترین ویژگیهای آنها شاخ بزرگ و چشمگیرشان است که در واقع یک دندان بسیار بلند محسوب میشود. دانشمندان اخیراً متوجه شدهاند که این دندان از دو مارپیچ تشکیل شده که در جهت مخالف یکدیگر میچرخند و به صاف ماندن آن هنگام رشد کمک میکنند.
این پژوهش که در مجله Nature Communications منتشر شده، با استفاده از چند روش تصویربرداری با اشعه ایکس، ساختار میکروسکوپی عاج دو دندان نر ناروال را بررسی کرده است. پژوهشگران دریافتند که لایه خارجی این دندان که «سمنتوم» نام دارد، به سمت چپ پیچ میخورد، در حالی که لایه داخلی یا «عاج» در جهت مخالف میچرخد.
دندان نیش ناروالها میتواند تقریباً ۲.۱ متر طول داشته باشد و در واقع یک دندان نیش معمولی است که از لب بالایی این جانور بیرون میزند. این دندان بیشتر در نرها دیده میشود و دانشمندان معتقدند شکلگیری آن تا حد زیادی نتیجه انتخاب جنسی بوده است؛ به بیان ساده، این دندان بلند و نوکتیز احتمالاً نوعی نشانه قدرت و توانایی تولیدمثل در ناروالهای نر محسوب میشود.
با این حال، کاربرد دقیق آن هنوز محل بحث است. ناروالها گاهی از دندان نیش خود برای بیحال کردن ماهیها استفاده میکنند و میلیونها پایانه عصبی موجود در آن نیز به جانور اجازه میدهد تغییرات آب اطراف خود را تشخیص دهد. بنابراین این دندان هم جنبه تزئینی دارد و هم میتواند کاربردهای مختلفی برای ناروال داشته باشد.
دو مارپیچ که در جهت مخالف یکدیگر قرار دارند، یک مشکل مهم را هنگام رشد دندان حل میکنند و مانع خم شدن، پیچ خوردن یا انحراف آن میشوند. چرخش بافتهای داخلی و خارجی در جهت مخالف، نوعی کشش درون دندان ایجاد میکند که باعث میشود دندان در طول رشد صاف بماند و در عین حال انعطافپذیری و مقاومت آن در برابر ترکخوردگی حفظ شود.
این ساختار علاوه بر نقش زیستی، برای دانشمندان نیز اهمیت زیادی دارد. دندان نیش ناروال در تمام طول زندگی این جانور به رشد خود ادامه میدهد و بافت سخت آن میتواند اطلاعاتی درباره تغییرات شرایط محیطی در مناطق قطبی ثبت کند. پژوهشگران میتوانند بعدها از این اطلاعات برای بررسی تغییرات محیط زیست قطب شمال استفاده کنند.
بنابراین اگرچه دندان ناروال یک شاخ جادویی نیست، اما در واقع یک «کپسول زمانی» طبیعی و خودتنظیمشونده است که از صورت این جانور بیرون آمده و اطلاعات ارزشمندی از محیط زندگی آن را در خود حفظ میکند.
