پژوهشگران در یک محوطه فسیلی در شمال کوبی فورا بارها با استخوانهای حیواناتی روبهرو شدند که قدمت آنها به حدود ۱.۶ میلیون سال پیش بازمیگردد. بررسیها نشان داد اندامهای این حیوانات همگی از نقاط مشابه جدا شده و استخوان پاها نیز به شیوهای یکسان شکسته شدهاند. این شواهد نشان میدهد انسانهای اولیه بهصورت تصادفی حیوانات را تکهتکه نمیکردند، بلکه روشی مشخص و منظم برای قصابی و آمادهسازی گوشت داشتند؛ روشی که تا حدی به عملکرد قصابهای امروزی شباهت دارد.
مطالعهای که در نشریه آکادمی ملی علوم آمریکا منتشر شده، بیش از هزار و ۱۰۰ فسیل کشفشده در محوطه FwJj 80 را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده است که انسانهای اولیه از سرده «هومو» یک شیوه تکرارشونده و قابل اعتماد برای آمادهسازی غذا ایجاد کرده بودند. آنها ابتدا شکارهای مشخصی، عمدتاً آنتلوپها و دیگر حیوانات سمدار را انتخاب میکردند. سپس بخشهایی از بدن را که گوشت بیشتری داشت هدف قرار میدادند و در نهایت استخوانها را برای استخراج مغز استخوان میشکستند. شواهد بهدستآمده از اسکلتها نشان میدهد برشها بهطور مداوم در محل بزرگترین گروههای عضلانی ایجاد شدهاند.
به بیان دیگر، این انسانهای اولیه دقیقاً میدانستند بهترین بخشهای گوشت در کجا قرار دارد و روشی منظم و کارآمد برای جدا کردن آن در هر بار شکار یا دسترسی به لاشه ایجاد کرده بودند.
پژوهشگران میگویند نکته مهم در این یافتهها، تکرار الگوها در بازهای صدها هزار ساله است. در گذشته تصور میشد رژیم غذایی انسانهای اولیه دائماً بر اساس شرایط محیط و منابع در دسترس تغییر میکرد و آنها از هر روشی برای آمادهسازی غذا استفاده میکردند. اما شواهد جدید نشان میدهد این انسانها در انتخاب و برش گوشت دقت بیشتری داشتهاند و میتوان آنها را از نخستین نمونههای علاقهمندان جدی غذا در تاریخ دانست.
یکی دیگر از نکات جالب کشفشده در فسیلها، نبود نشانههای زیاد از دندان گوشتخواران روی استخوانها بود. این موضوع نشان میدهد انسانهای اولیه معمولاً زودتر از شکارچیان دیگر به لاشهها میرسیدند یا دستکم آنقدر زود حاضر میشدند که بتوانند بخشهای مورد نظر خود را بردارند. هنوز مشخص نیست آنها خودشان شکار میکردند یا با ترساندن شکارچیان دیگر، طعمه را تصاحب میکردند، اما در هر صورت پژوهشگران معتقدند انسانهای اولیه دسترسی مستقیمی به گوشت باکیفیت و بهخوبی قصابیشده داشتهاند.
