جلبک دریایی که زمانی بهعنوان مزاحمی برای خراب کردن تفریحات ساحلی شناخته میشد، در سالهای اخیر جایگاه تازهای در فرهنگ غذایی پیدا کرده است. صنعت غذا این گیاه دریایی را به خوراکیهایی مانند اسنکهای ترد، افزودنی رامن و حتی منبعی برای ایجاد طعم اومامی شبیه MSG تبدیل کرده که میتواند طعم غذاها را تقویت کند.
اکنون پژوهشگران دانشگاه ایالتی فلوریدا و دانشگاه بینالمللی فلوریدا میگویند شاید کاربرد جدید دیگری نیز برای حجم عظیم جلبکهایی که سواحل کارائیب و خلیج مکزیک را پوشاندهاند پیدا کرده باشند. آنها در حال بررسی روشی برای تبدیل این جلبکها به یک ماده طبیعی غلیظکننده برای محصولاتی مانند بستنی و سس سالاد هستند.
بر اساس مطالعهای که در نشریه Food Hydrocolloids منتشر شده، دانشمندان در حال آزمایش روشهایی برای استخراج آلژینات از شکوفههای عظیم جلبک قهوهای شناور موسوم به سارگاسوم هستند. این تودههای جلبکی بخشی از پدیدهای به نام «کمربند بزرگ سارگاسوم اقیانوس اطلس» به شمار میروند که به گفته پژوهشگران، یک فاجعه زیستمحیطی و اقتصادی محسوب میشود. این جلبکها به اکوسیستمهای دریایی آسیب میزنند و سواحل را میپوشانند، بهطوریکه بسیاری از سواحل زیبا به مناطق گلآلود و نامطلوب تبدیل شده و دولتهای محلی مجبورند میلیونها دلار برای پاکسازی آنها هزینه کنند.
در میان این حجم عظیم جلبکهای در حال پوسیدن، مادهای طبیعی به نام آلژینات وجود دارد که هماکنون نیز در صنایع غذایی بهعنوان غلیظکننده و پایدارکننده استفاده میشود. بدون چنین موادی، ترکیباتی مانند روغن و آب در سسهای آماده سالاد بهراحتی از هم جدا میشوند و ظاهر نامطلوبی پیدا میکنند. این ترکیبات کمک میکنند مواد مختلف بهصورت یکدست و کرمی در کنار هم باقی بمانند؛ موادی که در محصولاتی مانند بستنی، سس سالاد و آیولی کاربرد دارند.
از آنجا که جلبک سارگاسوم میتواند فلزات سنگین و دیگر آلایندههای موجود در آب دریا را جذب کند، پژوهشگران در فرآیند استخراج و خالصسازی آلژینات دقت ویژهای به خرج دادهاند. آنها در مجموعهای از آزمایشها از روشهایی مانند اعمال گرما، فشار و حتی امواج صوتی استفاده کردهاند تا ضمن حذف آلودگیها، خاصیت ژلهای و غلیظکنندگی آلژینات نیز حفظ شود.
