یک مطالعه جدید از دانشگاه هیروشیما نشان میدهد از دست دادن دندانها فقط مشکل زیبایی و تغذیه نیست و میتواند بر مغز هم اثر بگذارد. در این پژوهش، کشیدن دندانهای آسیاب در موشهای مسن باعث کاهش حافظه و تغییرات قابل اندازهگیری در مغز شد، حتی زمانی که رژیم غذایی آنها از نظر مواد مغذی کافی بود.
پژوهشگران شش ماه یک نژاد موش را که مستعد افت شناختی مرتبط با سن بود، پس از کشیدن دندانهای آسیاب بالایی دنبال کردند. برای بررسی اینکه آیا مشکلات حافظه ناشی از تغذیه نامناسب است یا نه، به گروهی از موشها رژیم غذایی با پروتئین معمولی و به گروهی دیگر رژیم کمپروتئین دادند. این کار برای شبیهسازی وضعیتی انجام شد که در آن افراد مسن به دلیل سخت بودن جویدن، از خوردن غذاهایی مانند گوشت و ماهی پرهیز میکنند.
تو در توی بارنز یک روش استاندارد برای سنجش حافظه فضایی در موشهاست؛ صفحهای دایرهای با حدود ۲۰ سوراخ در لبه که زیر یکی از آنها یک «جعبه فرار» قرار دارد و موش میتواند در آن پناه بگیرد.
پژوهشگران موشها را در این تو در تو آزمایش کردند و دریافتند موشهایی که دندان نداشتند در بهخاطر سپردن محل جعبه فرار دچار مشکل بودند و نسبت به موشهای دارای دندان، مدت بیشتری و با سردرگمی بیشتری پرسه میزدند. وزن بدن در همه گروهها ثابت ماند و این موضوع احتمال سوءتغذیه یا ضعف عمومی را رد کرد و نشان داد مشکل ایجادشده ارتباطی با رژیم غذایی نداشته است.
موشهای بیدندان سطح بالاتری از نشانگرهای مولکولی مرتبط با مرگ برنامهریزیشده سلولی در هیپوکامپ، مرکز حافظه مغز، نشان دادند و همچنین التهاب بیشتر و تعداد کمتری از سلولهای عصبی در نواحی کلیدی حافظه داشتند.
این مطالعه که در نشریه Archives of Oral Biology منتشر شده، ادعا نمیکند که از دست دادن چند دندان مستقیماً به زوال عقل منجر میشود. این آزمایش روی موشها انجام شده و حجم نمونه کوچک بوده است. با این حال، یافتهها نمونه دیگری از شواهد روبهگسترش هستند که نشان میدهند سلامت دهان و سلامت مغز ارتباط نزدیکی با هم دارند.
به گفته پژوهشگران این مطالعه، که با یافتههای گروههای تحقیقاتی دیگر در جهان نیز همخوانی دارد، بیماری لثه و از دست دادن دندان با التهاب مزمن همراه است و این التهاب میتواند اثرات خود را به مغز منتقل کند.
