برای بسیاری از مالکان وانت، آنچه زیر کاپوت قرار دارد فقط مربوط به قدرت یا گشتاور نیست. این موضوع به هویت، صدا، میراث و یک تجربهی حسی بازمیگردد که نمیتوان آن را در یک جدول مشخصات فنی خلاصه کرد. تصمیم رم برای بازگرداندن موتور هِمی V8 فقط یک تصمیم تجاری نیست؛ این یک اعتراف ناخواسته است به اینکه، فرقی نمیکند موتور جدید چقدر پیشرفته یا کارآمد باشد، هنوز خریداران زیادی هستند که صدای غرش V8 را میخواهند و بهراحتی نظرشان عوض نمیشود.
مدیرعامل جدید رم، تیم کونیسکِس، باور دارد که اگر هِمی V8 بازنگردد، برند رم سالانه حدود ۳۰٬۰۰۰ فروش را از دست خواهد داد. این عدد بزرگی است که فقط نشاندهندهی یک ترجیح کلی نیست؛ بلکه نگاهی عمیقتر به این واقعیت است که مالکان وانت تا چه اندازه هویت خود را با موتور هِمی — و به شکل کلیتر با موتورهای V8 — گره زدهاند. به همین دلیل رم مجبور بود دوباره این موتور را بازگرداند، حتی اگر موتور شش سیلندر خطی "هاریکین" که جایگزین آن شده، از بسیاری جهات بهتر باشد.
خودروسازان اغلب برای توضیح تصمیمات خود از عبارت «دنبال کردن بازار» استفاده میکنند، اما این تمام ماجرا نیست. بیشترشان بهصراحت نمیگویند که در واقع همیشه بهطور عمدی بازار را شکل میدهند. درست است که ظاهراً بازار را دنبال میکنند، اما در واقع خودشان هم رهبری بازار را بهعهده دارند؛ یعنی در هر دو سوی مسیر قرار دارند.
اما در مورد هِمی V8 اینطور نبود. زمانی که استلانتیس تصمیم گرفت آن را کنار بگذارد، تمام برندهای زیرمجموعهاش سعی کردند این تصمیم را بهعنوان یک اقدام مثبت جلوه دهند. اما حالا کاملاً مشخص است که مشتریان حاضر نبودند تحت تأثیر قرار بگیرند.
