هیچ احساسی تنهاتر از این نیست که کنار کسی دراز کشیده باشید که به‌تازگی به اوج لذت جنسی رسیده، در حالی که شما به پنکه سقفی خیره شده‌اید و با خودتان فکر می‌کنید تا چه مدت می‌توانید وانمود کنید که همه‌چیز خوب است. اگر این اتفاق مرتب تکرار شود و برایتان آزاردهنده باشد، برای آن یک اصطلاح پزشکی وجود دارد.
«آنورگاسمی» به شرایطی گفته می‌شود که فرد با وجود تحریک و برانگیختگی جنسی، اصلاً به ارگاسم نمی‌رسد، رسیدن به ارگاسم برایش طول می‌کشد، این اتفاق به‌ندرت رخ می‌دهد یا شدت آن بسیار کمتر از حد انتظار است. البته یک بار تجربه ناموفق به‌تنهایی به معنای آنورگاسمی نیست. برخی افراد هرگز ارگاسم را تجربه نکرده‌اند، در حالی که برخی دیگر قبلاً می‌توانستند به ارگاسم برسند اما اکنون این توانایی را ندارند. همچنین ممکن است فرد به‌تنهایی بتواند به ارگاسم برسد اما هنگام رابطه با شریک جنسی نتواند.
متأسفانه این مشکل چندان نادر نیست. کلینیک کلیولند می‌گوید تا ۱۵ درصد از زنان گزارش کرده‌اند که هرگز به ارگاسم نرسیده‌اند. همچنین یک نظرسنجی گسترده در آمریکا نشان داد که تقریباً یک‌چهارم زنان در طول سال گذشته، چند ماه یا بیشتر را بدون تجربه ارگاسم سپری کرده‌اند.
از طرفی، این تصور قدیمی وجود دارد که دخول به‌تنهایی باید برای رسیدن به ارگاسم کافی باشد؛ تصوری که باعث شده نسل‌های مختلفی از زنان تصور کنند مشکلی در بدنشان وجود دارد. در یک مطالعه ملی در دانشگاه ایندیانا، تنها ۱۸ درصد از زنان گفتند که دخول به‌تنهایی برای رسیدن آن‌ها به ارگاسم کافی است.
نزدیک به سه‌چهارم زنان گفتند تحریک کلیتوریس برای رسیدن به ارگاسم ضروری است یا باعث بهتر شدن رابطه جنسی می‌شود. این موضوع تفاوت زیادی با تصویری دارد که معمولاً از رابطه جنسی در فیلم‌ها و سریال‌ها و البته محتوای پورنوگرافی نشان داده می‌شود.
لوری مینتز، استاد روان‌شناسی دانشگاه فلوریدا و نویسنده کتاب Becoming Cliterate، معتقد است فرهنگ عامه در ایجاد این تصور نقش داشته است. او می‌گوید زنان از کودکی شاهد نمایش «ارگاسم‌های سریع و فوق‌العاده از طریق دخول به‌تنهایی» هستند، اما وقتی وارد رابطه جنسی واقعی می‌شوند، متوجه می‌شوند که واقعیت با آن تصاویر تفاوت زیادی دارد.
گاهی اوقات هم یک دلیل پزشکی در میان است. طبق اعلام کلینیک کلیولند، داروهای ضدافسردگی گروه SSRI یکی از عوامل شایع این مشکل هستند و یائسگی نیز می‌تواند روی ارگاسم تأثیر بگذارد. برخی بیماری‌ها ممکن است عملکرد اعصاب مرتبط را مختل کنند و استرس و اضطراب نیز می‌تواند رسیدن به آرامش لازم را دشوار کند. اگر رابطه جنسی به آزمونی برای اینکه «این بار به ارگاسم می‌رسم یا نه» تبدیل شود، لذت بردن از خود رابطه هم می‌تواند دشوار شود.
راهکار مناسب به علت مشکل بستگی دارد. پزشک می‌تواند داروهای مصرفی را بررسی کند و احتمال وجود مشکلات پزشکی را ارزیابی کند. اگر اضطراب یا احساس شرم در این میان نقش داشته باشد، مراجعه به متخصص مسائل جنسی نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد. اگر تحریک کلیتوریس چیزی است که باعث رسیدن شما به ارگاسم می‌شود، هیچ دلیلی برای خجالت وجود ندارد؛ این فقط روشی است که بدن شما بهتر به آن پاسخ می‌دهد.
یک نکته مهم این است که اگر به دلیل مشکلات جنسی از داروی ضدافسردگی استفاده می‌کنید، هرگز مصرف آن را به‌طور ناگهانی قطع نکنید. ابتدا با پزشکی که دارو را برایتان تجویز کرده صحبت کنید.
اگر به‌تنهایی می‌توانید به ارگاسم برسید اما هنگام رابطه با شریک جنسی نمی‌توانید، احتمالاً بدن شما مشکلی ندارد؛ شاید فقط هنوز روش مناسب تحریک و رسیدن شما به ارگاسم برای شریک جنسی‌تان مشخص نشده است.
