در پژوهشی که نتایج آن این هفته منتشر شده است، دانشمندان از کشف گونه جدیدی از نیلوفر آبی غول‌پیکر خبر داده‌اند که نخستین بار در یک پست اینستاگرامی مشاهده شد. این پست پژوهشگران را به سفری در کلمبیا کشاند تا وجود این گیاه را تأیید کنند؛ آن هم در آخرین فرصت ممکن. با این حال، ممکن است این گونه هم‌اکنون در معرض خطر انقراض بحرانی قرار داشته باشد.
کارلوس مگدالنا، نویسنده اصلی این پژوهش و متخصص باغبانی و تحقیقات علمی گیاه‌شناسی در باغ گیاه‌شناسی سلطنتی کیو در بریتانیا، به وب‌سایت گیزمودو گفت: «ما در جهانی شگفت‌انگیز زندگی می‌کنیم که شکل‌های خارق‌العاده بسیاری از حیات را در خود جای داده است. هرکدام از آن‌ها منحصربه‌فرد هستند و بسیاری از آن‌ها پیش از آنکه فرصت شناختشان را پیدا کنیم، نابود می‌شوند.»
در دسامبر ۲۰۲۱، جرمایا هریس عکسی معمولی از خود در کنار یک نیلوفر آبی غول‌پیکر در منطقه اینی‌ریدا در شرق کلمبیا در اینستاگرام منتشر کرد. هریس که مالک یک گلخانه تخصصی پرورش گیاهان گوشت‌خوار در آمریکا است، تصور می‌کرد این گیاه نمونه‌ای از نیلوفر آبی غول‌پیکر آمازون با نام علمی Victoria amazonica باشد.
اما زمانی که مگدالنا با این پست مواجه شد، متوجه شد که این فرض احتمالاً اشتباه است؛ زیرا تصور نمی‌شد این گونه به‌طور طبیعی در نزدیکی رودخانه اینی‌ریدا رشد کند. همین موضوع باعث شد او به این احتمال مشکوک شود که هریس ناخواسته گونه‌ای ناشناخته از نیلوفرهای آبی جنس Victoria را کشف کرده است.
مگدالنا با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، وجود گیاهان جنس Victoria را در این منطقه تأیید کرد. او سپس با هریس تماس گرفت و هریس تأیید کرد که تصاویر با گیاهانی که دیده بود، مطابقت دارند. پس از آن، مگدالنا همکاری با مائوریسیو برنال‌رودریگز، پژوهشگر دیگری در یک باغ گیاه‌شناسی در بوگوتا، و چند نفر از اعضای جوامع بومی منطقه را آغاز کرد.
این فرایند تقریباً دو سال طول کشید، اما سرانجام گروه پژوهشی سفری پنج‌روزه به منطقه اینی‌ریدا ترتیب داد تا گونه احتمالی جدید را پیدا کند.
با این حال، جست‌وجو در ابتدا چندان موفقیت‌آمیز نبود. اعضای گروه پس از چند روز جست‌وجو تنها دو نیلوفر آبی پیدا کردند که هیچ‌کدام گل نداده بودند. این موضوع اهمیت زیادی داشت، زیرا تنها گیاهان گل‌دار امکان تهیه نمونه گیاهی فشرده و خشک‌شده‌ای را فراهم می‌کنند که در علم گیاه‌شناسی به‌عنوان نمونه هرباریومی بارور شناخته می‌شود. چنین نمونه‌ای برای شناسایی دقیق یک گونه جدید و تمایز آن از گونه‌های مشابه ضروری است.
اما در آخرین شب پیش از پایان سفر، اعضای گروه با کمک گوستاوو ملو، قایقران محلی، موفق شدند گروه دیگری از این نیلوفرهای آبی را پیدا کنند که یکی از آن‌ها گل داده بود. پژوهشگران در نهایت هفت گیاه را در دو دریاچه شناسایی و مستند کردند و به‌سختی توانستند به‌موقع به محل پرواز خود بازگردند.
