باستان‌شناسان لباس یک زن جوان وایکینگ را پیدا کرده‌اند که حدود ۱۳۰۰ سال قدمت دارد و به شکل شگفت‌انگیزی سالم باقی مانده است. دلیل این حفظ‌شدگی، نمک‌هایی بوده که از یک زیور فلزی همراه زن در هنگام دفن، وارد خاک اطراف شده است.
این کشف در منطقه اسکوناگر در غرب یوتلند دانمارک انجام شده است؛ جایی که خاک اسیدی معمولاً پارچه‌های باستانی را خیلی پیش از آنکه باستان‌شناسان فرصت پیدا کردنشان را داشته باشند، تجزیه می‌کند.
این زن همراه با دو «سنجاق سینه قاشقی‌شکل» از جنس برنز یا نقره دفن شده بود. این زیورها برای ثابت نگه داشتن لباس رویی یا شال استفاده می‌شدند. اگر اخبار مربوط به فیلم Avengers: Doomsday را دنبال کرده باشید، احتمالاً متوجه شده‌اید که دکتر دووم هم از سنجاق‌هایی مشابه، درست بالای زیر بغل، برای ثابت نگه داشتن شنل خود استفاده می‌کند.
اما لباس ۱۳۰۰ ساله این زن وایکینگ به لطف یک اتفاق شیمیایی عجیب سالم مانده است.
نمک‌هایی که از این سنجاق‌ها وارد خاک اطراف شدند، محیط بلافاصله اطراف آن‌ها را به اندازه‌ای تغییر دادند که از رشد و تکثیر میکروب‌ها جلوگیری شد و روند تجزیه الیاف لباس کاهش یافت. در نتیجه، بخش‌هایی از لباس در دو طرف محل قرار گرفتن سنجاق‌ها باقی مانده است. همین موضوع به پژوهشگران سرنخ‌هایی درباره لایه‌های مختلف لباس‌هایی که زن هنگام دفن پوشیده بود، داده است.
پژوهشگران حتی توانسته‌اند متوجه شوند که یکی از سنجاق‌ها قبلاً تعمیر شده بود. به گفته آن‌ها، این موضوع می‌تواند نشان دهد که سنجاق مذکور یک میراث خانوادگی بوده که نسل‌به‌نسل منتقل شده و در نهایت همراه این زن دفن شده است.
پژوهشگران قصد دارند قدمت پارچه‌ها و قطعات فلزی را مشخص کنند و نحوه ریسیده و بافته شدن الیاف را بررسی کنند. همچنین رنگ پارچه‌ها را مورد آزمایش قرار خواهند داد تا مشخص شود از چه موادی برای رنگ‌آمیزی آن‌ها استفاده شده است. هدف از این بررسی‌ها، کمک به تعیین جایگاه اجتماعی این زن است؛ زیرا در عصر وایکینگ‌ها، عواملی مانند رنگ لباس می‌توانست نشان‌دهنده موقعیت اجتماعی افراد باشد.
پژوهشگران دانشگاه جنوب دانمارک همچنین دندان‌های این زن را بررسی خواهند کرد تا درباره رژیم غذایی و وضعیت سلامت عمومی او اطلاعات بیشتری به دست آورند.
