۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بهعنوان یکی از تاریکترین روزهای تاریخ آمریکا در یادها خواهد ماند. همزمان با نزدیک شدن به بیستوپنجمین سالگرد این حادثه، نشنال جئوگرافیک با همکاری موزه و یادبود ۱۱ سپتامبر، یک مینیسریال مستند جدید با نام 9/11: Reunited تولید کرده است. این مجموعه سهقسمتی دوباره به داستانهای شخصی چند نفر از بازماندگان حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر میپردازد، اما یک تفاوت مهم دارد: افرادی که در آن زمان مسیر زندگیشان به یکدیگر گره خورده بود، پس از ۲۵ سال دوباره دور هم جمع میشوند تا پیوندی را که در آن دوران شکل گرفت، گرامی بدارند.
جولیان جونز، کارگردان این مجموعه، پیش از این بهعنوان تهیهکننده در مینیسریال مستند برنده جایزه امی نشنال جئوگرافیک با نام 9/11: One Day in America در سال ۲۰۲۱ فعالیت کرده بود. تجربه ساخت آن مستند باعث شد او برای کارگردانی 9/11: Reunited بازگردد. جونز به وبسایت Ars گفت که هنگام ساخت مستند سال ۲۰۲۱، چیزی که بیش از همه برایش برجسته شد، «حضور مردم در کنار یکدیگر، فداکاری و قهرمانیهای روزمره» بود. با نزدیک شدن به بیستوپنجمین سالگرد حملات، او و نشنال جئوگرافیک تصمیم گرفتند این مناسبت را با ساخت مجموعهای مستند درباره همین جنبهها گرامی بدارند.
جونز گفت: «ما میخواستیم مردم را دوباره کنار هم قرار دهیم تا از یکدیگر قدردانی کنند، به پرسشهای بیپاسخ پاسخ دهند، درباره موضوعاتی صحبت کنند که شاید تا امروز آمادگی صحبت درباره آنها را نداشتند و همچنین دوستان یا همکاران از دسترفته خود را به یاد بیاورند.» او افزود: «پس از ۲۵ سال، دوست دارند چه کسی را ببینند؟ چه پرسشهایی دارند؟ همچنین میخواستیم داستان چیزی را روایت کنیم که بسیاری از اعضای جامعه قربانیان ۱۱ سپتامبر از آن با عنوان "۹/۱۲" یاد میکنند؛ یعنی ادامه زندگی پس از آن روز، مسیری که در بسیاری از موارد با مشکلات روحی و جسمی همراه بوده است.»
جونز درباره روند ساخت مستند گفت: «چالش اصلی این بود که داستانی را به وقایع تحمیل نکنیم. هدف ما این بود که داستان بهصورت طبیعی شکل بگیرد و برای شرکتکنندگان معنای واقعی داشته باشد. وظیفه ما این بود که واقعاً به آنها گوش دهیم و بر اساس خواستههایشان مسیر روایت را مشخص کنیم.»
جونز و تیمش به حجم بسیار زیادی از تصاویر آرشیوی دسترسی داشتند و انتخاب اینکه کدام تصاویر استفاده شوند و چه میزان از جزئیات گاه هولناک حادثه به نمایش گذاشته شود، کار بسیار حساسی بود. برای نمونه، هیچ تصویری از افرادی که در ناامیدی از برج شمالی در حال سوختن به پایین پریدند، وجود ندارد.
