در دو سالی که از نخستین پرتاب نسبتاً موفق موشک آریان ۶ میگذرد، این موشک اروپایی هشت مأموریت را انجام داده که همه آنها با موفقیت به مدار رسیدهاند.
این موشک بزرگ و یکبارمصرف میتواند بیش از ۲۰ تن محموله را به مدار پایین زمین منتقل کند. آریان ۶ از این نظر که روند ورود آن به خدمت بسیار روانتر از موشکهای مشابه در آمریکا بوده، عملکرد قابلتوجهی داشته است. موشکهای نیو گلن شرکت بلو اوریجین و ولکان شرکت یونایتد لانچ الاینس هر دو در مسیر توسعه و عملیاتی شدن با مشکلات و چالشهای قابلتوجهی روبهرو شدهاند.
با این حال، با وجود موفقیت اولیه آریان ۶، آینده این موشک به دلیل هزینههای بالای آن با ابهام مواجه شده است.
روز پنجشنبه، وبسایت European Spaceflight گزارش داد که آژانس فضایی اروپا ارتقاهای موسوم به «بلوک ۳» برای موشک آریان ۶ را متوقف کرده است. یکی از بخشهای مهم این نسخه، مرحله بالایی سبکوزن ICARUS بود که قرار بود از سازههای کامپوزیتی کربنی استفاده کند.
لغو این ارتقا میتواند بر برخی مأموریتهای علمی آژانس فضایی اروپا تأثیر بگذارد؛ از جمله مأموریتی که قرار است کاوشگری را به انسلادوس، قمر یخی زحل، ارسال کند.
اما شاید پرسش مهمتر این باشد که لغو نسخههای آینده آریان ۶ چه پیامی درباره آینده این برنامه دارد. از برخی جهات، این موشک موفقیتی بزرگ برای اروپا بوده است. آریان ۶ دسترسی قابلاعتمادی به مدار را برای مهمترین ماهوارههای این قاره فراهم کرده است؛ بهویژه پس از آنکه جنگ اوکراین باعث شد اروپا استفاده از موشکهای روسی را متوقف کند و دیگر برای پرتاب ماهوارههای خود به موشکهای اسپیسایکس متعلق به ایلان ماسک وابسته نباشد.
