در سال ۲۰۱۴ یک مقاله مهم در نشریه Science منتشر شد که بر اساس دادههای تلسکوپ هابل نشان میداد ممکن است در اروپا، یکی از قمرهای مشتری، بهصورت دورهای فورانهایی از بخار آب وجود داشته باشد. اکنون، ۱۲ سال بعد، همان پژوهشگران دوباره دادههای همان تلسکوپ را بررسی کردهاند و نسبت به نتیجه قبلی خود تردید دارند.
از نظر تئوری، امکان دارد سطح اروپا واقعاً چنین بخارهای آبی را آزاد کند؛ همانطور که در مطالعات ۲۰۱۴ و سپس در پژوهشی دیگر در سال ۲۰۱۶ نیز مطرح شده بود. اما تحلیل جدیدی که اخیراً در نشریه Astronomy & Astrophysics منتشر شده، قطعیت نتایج سال ۲۰۱۴ را بهطور قابل توجهی زیر سؤال میبرد. بر اساس این بررسی، آنچه پیشتر بهعنوان نشانهای از فوران بخار آب تفسیر شده بود، ممکن است در واقع نویز آماری و یک تفسیر اشتباه از دادهها بوده باشد.
پژوهشگران در این مقاله نوشتهاند که اختلاف با نتایج قبلی عمدتاً به تفاوت در فرضیات مربوط به موقعیت دیسک اروپا روی آشکارساز بازمیگردد. آنها همچنین شواهدی از وجود یک اگزوسفر هیدروژنی پایدار در اطراف اروپا یافتهاند، اما هیچ مدرکی دال بر وجود بخار آب موضعی گزارش نکردهاند.
این تیم پژوهشی بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ در حال «فشار آوردن به مرزهای توان تلسکوپ هابل» بودند، طبق بیانیه مؤسسه پژوهشی Southwest Research Institute. در آن زمان، آنها تابشهای Lyman-α و OI را بررسی میکردند که بهترتیب نشانههایی از هیدروژن و اکسیژن محسوب میشوند.
در اواخر سال ۲۰۱۲، پژوهشگران «تودههایی» از هیدروژن و اکسیژن را نزدیک قطب جنوب اروپا مشاهده کردند که به گفته آنها «بهترین توضیح برای آنها، وجود دو فوران بخار آب با ارتفاع حدود ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۴ مایل)» بود. لورنتس روت، دانشمند سیارهشناس در مؤسسه فناوری سلطنتی KTH سوئد و نویسنده اصلی هر دو مقاله ۲۰۱۴ و ۲۰۲۶، این موضوع را در گفتوگو با Nature News در سال ۲۰۱۳ مطرح کرده بود.
در مقاله سال ۲۰۱۴، احتمال وجود این فورانها با اطمینان ۹۹.۹ درصدی اعلام شده بود. اما در تحلیل مجدد جدید، این میزان اطمینان به کمتر از ۹۰ درصد کاهش یافته است. روت در بیانیه جدید گفته است: «این میزان دیگر برای حمایت از قطعیت ادعایی که در آن زمان مطرح کردیم کافی نیست.»
