بزرگترین هتل جهان بیش از ۷۰۰۰ اتاق دارد و تا زمانی که آن را از نزدیک نبینید، درک این موضوع سخت است.
هتل «فرست ورلد» مالزی در منطقه گنتینگ هایلندز با داشتن ۷۳۵۱ اتاق رکورد گینس بزرگترین هتل جهان را در اختیار دارد و از سال ۲۰۱۵ که دوباره این عنوان را به دست آورد، همچنان آن را حفظ کرده است. این هتل در حدود ۵۰ کیلومتری شمال کوالالامپور قرار دارد و در مجموعه «رزورتس ورلد گنتینگ» ساخته شده و دسترسی مستقیم به مراکز خرید، پارکهای تفریحی و تنها منطقه قانونی کازینو در این کشور دارد.
من در آگوست ۲۰۱۶، زمانی که یک سال زندگی رویایی خود را در جنوبشرق آسیا میگذراندم، از این مکان بازدید کردم و اینجا واقعاً شگفتانگیز بود. این مجموعه در میان کوههای سرسبز قرار دارد و در ابتدا حس میکنید کاملاً از شهر بزرگ کوالالامپور دور شدهاید. برای رسیدن به ورودی، با تلهکابین بالا رفتیم و مناظر واقعاً نفسگیر بود. جنگلی شبیه دنیای فیلمهای پارک ژوراسیک اطراف را احاطه کرده است. اما وقتی به بالای کوه میرسید، فضا کاملاً تغییر میکند.
وقتی به ورودی «هتل» میرسید، متوجه میشوید که این مکان بسیار بزرگتر و عجیبتر از چیزی است که این واژه نشان میدهد. برای رسیدن به محل اصلی پذیرش اتاق، مجبور شدیم مسیری را طی کنیم که انگار واقعاً یک مایل طول داشت، چون مجموعه بسیار گسترده است و برجهای زیادی دارد. این تجربه شبیه قدم زدن در یک پارک تفریحی با دنیاهای مختلف بود که همه آنها با راهروهای سرپوشیده، نورپردازیهای رنگارنگ و جریان دائمی مردمی که در حال رفتوآمد بودند، به هم متصل شدهاند.
این مکان کاملاً شلوغ بود. حس میکردید شبیه نسخهای وارونه از خیابان فریمونت لاسوگاس در یک شب شنبه است، اما در فضای سرپوشیده. گفته میشود قبل از همهگیری کرونا، میانگین میزان اشغال هتل حدود ۹۰ درصد بوده و این مجموعه همچنان به عنوان گزینهای پرظرفیت و مقرونبهصرفه با پذیرش خودکار و اتاقهایی از سطح ساده تا کلاب معرفی میشود. واقعاً هم ارزان است و میتوانید با حدود ۲۵ دلار در هر شب اتاق بگیرید.
در این مجموعه بزرگ، امکانات بسیار متنوعی وجود دارد؛ از پارک تفریحی سرپوشیده و روباز گرفته تا مرکز خرید، دنیای برفی، بولینگ، کازینو و انواع غذاها. غذاها واقعاً عالی بودند. هیچ چیز هماهنگ به نظر نمیرسید و خیلی از بخشها منطقی نبودند، اما همین موضوع بخشی از جذابیت آن بود. در بخشی با سقفهای بسیار بلند، ممکن بود یک ترن هوایی از بالای سرتان عبور کند، در حالی که همزمان عدهای در وسط تابستان مشغول تیوبسواری روی برف بودند. در همین حال، من هم با غذای «چار کوای تئو» در دست، با شگفتی به اطراف نگاه میکردم. اگر تا به حال این غذا را امتحان نکردهاید، حتماً آن را پیدا کنید و امتحان کنید.
این مجموعه همچنین حالوهوای خاص یک اقامتگاه بزرگ را داشت که در آن همه چیز کمی گیجکننده به نظر میرسید. ما به دلیل پوشیدن دمپایی اجازه ورود به کازینو را پیدا نکردیم، در حالی که در سایر بخشها مشکلی نداشت، و در همان زمان فردی با لباس خواب وارد شده بود اما چون کفش بسته به پا داشت، اجازه ورود داشت. بعد متوجه شدیم برای ورود به کازینو نیاز به کارت مخصوص است و برای گرفتن آن باید با پاسپورت ثبتنام کرد، در حالی که پاسپورت ما در اتاقی دور قرار داشت. همچنین در اتاقها وایفای وجود ندارد و باید آن را جداگانه تهیه کنید و در لابی استفاده کنید. بنابراین اگر قصد بازدید دارید، بهتر است از قبل با قوانین و نکات آن آشنا شوید، چون برخی از آنها عجیب هستند.
