شهابسنگهای ویرانگر معمولاً تصویر منفیای دارند و سالها در رسانهها و فیلمهای هالیوودی بهعنوان عامل نابودی معرفی شدهاند، آن هم بر اساس تعداد نسبتاً کمی از برخوردهایی که باعث انقراضهای بزرگ در زمین شدهاند. اما در مقابل، کمتر به شهابسنگهایی پرداخته شده که ممکن است در شکلگیری حیات روی زمین نقش داشته باشند.
 |
| سامانههای دریچههای گرمابی |
اکنون دو پژوهشگر دریایی مروری جامع بر مطالعات علمی درباره سه محل بزرگ برخورد شهابسنگ انجام دادهاند: Lonar Lake در هند، Haughton impact structure در کانادا، و دهانه برخوردی Chicxulub crater که به نابودی دایناسورها نسبت داده میشود. به گفته این پژوهشگران، هر یک از این برخوردها گرمای بسیار زیادی را برای مدت طولانی ایجاد کردهاند و همین موضوع باعث شکلگیری سامانههای دریچههای گرمابی شده که «برای قرنها» دوام داشتهاند.
به طور خلاصه، تأثیر بالقوه حیاتبخش برخورد یک شهابسنگ بزرگ به گرمای شدید و جابهجایی زیاد مواد مربوط میشود. سنگهای اطراف که در اثر این برخورد ذوب میشوند، محیطی داغ و سرشار از مواد معدنی ایجاد میکنند که شرایط شیمیایی لازم برای شکلگیری حیات میکروبی جدید را فراهم میکند، بهویژه زمانی که آب وارد دهانه تازه ایجادشده میشود.
Shea Cinquemani نویسنده اصلی این بررسی توضیح داده است که در چنین شرایطی، در اطراف یک مرکز بسیار داغ، دریاچهای شکل میگیرد و یک سامانه دریچههای گرمابی مشابه آنچه در اعماق اقیانوسها وجود دارد ایجاد میشود، با این تفاوت که منبع گرما در اینجا ناشی از برخورد شهابسنگ است. این اکوسیستمها نیز مانند نمونههای اعماق دریا میتوانند بدون وابستگی به انرژی خورشیدی و فرایند فتوسنتز به حیات خود ادامه دهند.
