ردیابی رویدادهای آبوهوای فضایی در گذشتههای دور به دلایل مشخص بسیار دشوار است، مگر در مورد پدیدههای بسیار قدرتمند و غیرعادی. با این حال، این رویدادهای نادر برای درک الگوهای کلی چندان مناسب نیستند. به همین دلیل، دانشمندان به سراغ منبعی غیرمنتظره رفتند: شعر.
در زمستان سال ۱۲۰۴، Fujiwara no Teika شاعر مشهور ژاپنی از «نورهای قرمز در آسمان شمالی بر فراز Kyoto» در طول سه شب نوشته است. پژوهشگران در Okinawa Institute of Science and Technology در ژاپن تصمیم گرفتند با استفاده از روش دقیق تاریخگذاری کربنی، درختان مدفون مربوط به همان دوره را بررسی کنند. نتایج این تحقیق که در نشریه Proceedings of the Japan Academy, Series B منتشر شده، نشان داد که بین سالهای ۱۲۰۰ تا ۱۲۰۵ میلادی اوج فعالیت خورشیدی رخ داده است و این موضوع نشان میدهد متون تاریخی میتوانند در مطالعه الگوهای آبوهوای فضایی گذشته مفید باشند.
Hiroko Miyahara نویسنده اصلی این پژوهش و فیزیکدان در OIST اعلام کرد که دادههای بسیار دقیق به پژوهشگران کمک کرده تا زمان وقوع رویدادهای خورشیدی نسبتاً شدید را بهطور دقیق مشخص کنند و همچنین چرخههای خورشیدی آن دوره را بهصورت واضح بازسازی کنند.
در ادامه، پژوهشگران به سراغ اسناد تاریخی رفتند. علاوه بر Fujiwara no Teika، این گروه اسنادی از چین و فرانسه مربوط به همان دوره پیدا کردند که مشاهدات مشابهی را ثبت کرده بودند. همچنین، گزارشهای نجومی باستانی از کره و چین وجود دارد که لکههای خورشیدی و شفقهای قرمز را با فراوانی نسبتاً ثابت در بازه زمانی بین سالهای ۱۱۹۳ تا ۱۲۵۸ میلادی توصیف کردهاند.
بر اساس این پژوهش، این دادهها نشان میدهد که دانشمندان شرق آسیا در آن زمان متوجه افزایش فعالیتهای خورشیدی شده بودند.
