تعداد کمی خودرو هستند که بدون تغییر اساسی بتوانند دو زندگی کاملاً متفاوت داشته باشند و تویوتا لندکروزر سری ۴۰ یکی از همین نمونههاست. این مدل که نخستینبار در سال ۱۹۶۰ معرفی شد، تا سال ۲۰۰۱ در برزیل تولید میشد؛ جایی که با نام «باندِیرانته» شناخته میشد.
یکی از نمونههای بسیار سالم و کمکارکرد این نسخه برزیلی اخیراً برای فروش عرضه شده و داستان پسزمینهاش آنقدر خاص است که ساختگی به نظر میرسد.
در حالی که بیشتر FJ40ها عمرشان را در مسیرهای ناهموار، صخرهنوردی و استفاده کامل از شاسی نردبانی خود میگذرانند، این تویوتا باندیرانته مدل ۱۹۸۹ زندگی کاملاً متفاوتی داشته است. نزدیک به چهار دهه، دنیای این خودرو فقط به آسفالت صاف یک فرودگاه کوچک محدود بوده و هر روز مسیرهای تکراری را طی کرده است.
این لندکروزر زردرنگ در فرودگاه بینالمللی روبن برتا در شهر اوروگوایانا مستقر بوده و به سازمان فدرال فرودگاهها، «اینفرائرو»، تعلق داشته است. تنها وظیفهاش کشیدن واگنهای حمل بار بین ترمینال و هواپیما و بازگرداندن آنها بود؛ کاری تکراری که سالها بدون دردسر انجامش داد.
به دلیل اینکه هرگز از محوطه فرودگاه خارج نشده، کیلومترشمار آن رقم بسیار پایینی را نشان میدهد: ۳۳٬۹۸۶ کیلومتر، معادل ۲۱٬۱۱۷ مایل. فروشنده در توضیح به Carscoops گفته این یعنی خودرو طی ۳۰ سال، روزانه حدود ۳ کیلومتر یا ۱.۸ مایل حرکت کرده؛ رقمی که برای لندکروزی ساختهشده برای عبور از قارهها، حتی بهسختی یک گرمکردن محسوب میشود. با توجه به اندازه تنها باند فرودگاه اوروگوایانا، این عدد کاملاً منطقی به نظر میرسد.
این تویوتای کلاسیک اکنون با قیمت ۳۸ هزار یورو، معادل حدود ۴۱ هزار و ۱۰۰ دلار، در برزیل برای فروش عرضه شده است. فروشنده اعلام کرده آماده است باندِیرانته را به هر بندری در آمریکای شمالی، اروپا، ژاپن یا اقیانوسیه ارسال کند؛ فرصتی که به این یدککش سابق فرودگاهی اجازه میدهد پس از سالها، بالاخره جادههایی فراتر از حصار فرودگاه را تجربه کند.
