پژوهشی که امروز منتشر شده نشان میدهد «دیاِمتی» میتواند در درمان افسردگی مؤثر باشد.
پژوهشگران در بریتانیا یک کارآزمایی کوچک، تصادفی و کنترلشده با دارونما روی افراد مبتلا به افسردگی اساسی انجام دادند. در مقایسه با گروه کنترل، افرادی که دیاِمتی دریافت کردند کاهش سریع و قابلتوجهی در علائم افسردگی نشان دادند؛ کاهشی که دستکم تا ۱۲ هفته ادامه داشت. هرچند انجام مطالعات بزرگتر ضروری است، اما نتایج نشان میدهد دیاِمتی ممکن است بهزودی به فهرست مواد روانگردانی اضافه شود که کاربرد پزشکی پیدا میکنند.
پژوهشگران در مقاله خود که دوشنبه در نشریه نیچر مدیسین منتشر شد نوشتند: «یک دوز دیاِمتی همراه با حمایت رواندرمانی، کاهش سریع و چشمگیری در علائم افسردگی ایجاد کرد که تا سه ماه پایدار ماند.»
داروهای روانگردان در سالهای اخیر بهدلیل توان بالقوهشان در درمان برخی اختلالات سلامت روان توجه زیادی را به خود جلب کردهاند؛ معمولاً هم در کنار روشهای دیگر درمانی. موادی مانند الاِسدی، امدیاِماِی و سیلوسایبین — ماده فعال موجود در قارچهای موسوم به «مجیک ماشروم» — در کارآزماییهای کوچک برای درمان اضطراب، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه نتایج امیدوارکنندهای نشان دادهاند. برخی مطالعات دیگر نیز پیشنهاد میکنند این مواد میتوانند ساختار مغز افراد مبتلا به این مشکلات را به شکل مثبتی تغییر دهند.
در مقایسه با دیگر مواد روانگردان، دیاِمتی توجه کمتری دریافت کرده است. با این حال پژوهشگران این مطالعه میگویند این ماده ممکن است مزیتهای خاص خود را داشته باشد؛ مهمترین آن زمان است. اثرات شدید دیاِمتی معمولاً بسیار سریعتر از سایر روانگردانها از بین میرود و نیمهعمر آن حدود پنج دقیقه است. (البته دیاِمتی یکی از ترکیبات نوشیدنی روانگردان «آیاهواسکا» هم هست که اثرات بسیار طولانیتری دارد.) این مدتزمان کوتاه میتواند امکان برگزاری جلسات درمانی کوتاهتر، راحتتر و احتمالاً کمهزینهتر را فراهم کند—به شرطی که دارو همانطور که انتظار میرود عمل کند.
در کارآزمایی فاز دوم جدید، ۳۴ داوطلب مبتلا به افسردگی متوسط تا شدید شرکت کردند. نیمی از داوطلبان بهطور تصادفی انتخاب شدند تا در ابتدای مطالعه یک دوز تزریقی دیاِمتی همراه با درمان دریافت کنند و دو هفته بعد دوز دوم را بگیرند. نیم دیگر ابتدا تزریق دارونما دریافت کردند و دو هفته بعد دوز واقعی دیاِمتی را دریافت کردند. این طراحی باعث شد همه شرکتکنندگان در نهایت درمان بالقوه مفیدی دریافت کنند، در حالی که پژوهشگران همچنان یک گروه کنترل دارونما برای مقایسه اثرات فوری و کوتاهمدت دارو در اختیار داشتند.
