متا، آمازون، گوگل، اوپناِیآی و دیگر شرکتهای فناوری سال گذشته میلیاردها دلار برای سرمایهگذاری در هوش مصنوعی هزینه کردند. انتظار میرود امسال حتی بیشتر خرج کنند؛ حدود ۷۰۰ میلیارد دلار برای ساخت دهها مرکز داده جدید که مدلهای پیشرفته آنها را آموزش داده و اجرا کند.
این موج هزینهکرد توجه والاستریت را جلب کرده و این روایت را تقویت کرده که چنین سرمایهگذاریهایی به حفظ و حتی رشد اقتصاد آمریکا کمک میکند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، این استدلال را دلیلی دانسته که چرا این صنعت نباید با مقررات ایالتی روبهرو شود.
او در نوامبر در پستی در تروثسوشال نوشت: «سرمایهگذاری در هوش مصنوعی باعث شده اقتصاد آمریکا داغترین اقتصاد جهان باشد — اما مقررات بیش از حد در سطح ایالتها این موتور رشد را تهدید میکند. ما باید یک استاندارد فدرال داشته باشیم، نه مجموعهای از ۵۰ رژیم مقرراتی مختلف.»
برخی اقتصاددانان سرشناس نیز با تحلیلهای خود به این روایت اعتبار دادهاند. جیسون فورمن، استاد اقتصاد دانشگاه هاروارد، در پستی در ایکس گفته بود سرمایهگذاری در تجهیزات پردازش اطلاعات و نرمافزار ۹۲ درصد رشد تولید ناخالص داخلی در نیمه نخست سال را تشکیل داده است. در همین حال، اقتصاددانان بانک فدرال رزرو سنتلوئیس نیز برآورد کردهاند که سرمایهگذاریهای مرتبط با هوش مصنوعی ۳۹ درصد رشد تولید ناخالص داخلی در سهماهه سوم سال ۲۰۲۵ را شامل شده است.
اما اکنون برخی تحلیلگران والاستریت در حال بازنگری این روایت هستند.
جوزف بریگز، تحلیلگر گلدمن ساکس، روز دوشنبه به واشنگتنپست گفت: «این داستان بسیار به دلیل جو زمانه قابلقبول بود. شاید همین باعث شد نیاز به بررسی عمیقتر آنچه واقعاً در حال رخ دادن بود کمتر احساس شود.»
بریگز و همکارش، یان هاتزیوس، اقتصاددان ارشد گلدمن ساکس، در گفتوگویی با شورای آتلانتیک گفتند هزینهکرد برای سرمایهگذاری در هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۵ «تقریباً هیچ» نقشی در رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا نداشته است.
هاتزیوس گفت: «ما سرمایهگذاری در هوش مصنوعی را عامل قویِ رشد اقتصادی نمیدانیم. بهنظر من درباره تأثیر این سرمایهگذاریها بر رشد اقتصادی آمریکا در سال ۲۰۲۵ گزارشهای نادرست زیادی منتشر شده و اثر واقعی آن بسیار کمتر از چیزی است که تصور میشود.»
او توضیح داد یکی از دلایل اصلی این است که بخش زیادی از تجهیزات مورد استفاده در هوش مصنوعی وارداتی است. شرکتهای آمریکایی میلیاردها دلار خرج میکنند، اما واردات تراشه و سختافزار در محاسبات تولید ناخالص داخلی این هزینهها را خنثی میکند.
او گفت: «بخش زیادی از سرمایهگذاری هوش مصنوعی که در آمریکا میبینیم، در واقع به تولید ناخالص داخلی تایوان و کره اضافه میکند، نه چندان به تولید ناخالص داخلی آمریکا.»
علاوه بر این، در حال حاضر هیچ روش قابلاعتمادی برای اندازهگیری دقیق سهم استفاده از هوش مصنوعی در میان کسبوکارها و مصرفکنندگان در رشد اقتصادی وجود ندارد.
