فولکسواگن فهرست بزرگی از مهمترین کانسپتهای سری GTI را منتشر کرده؛ نامهایی که طی نیم قرن بارها تا مرز جنون پیش رفتهاند اما هیچوقت کاملاً از خط خارج نشدهاند. در این مجموعه خبری از معرفی محصول جدید یا رونمایی تازه نیست، فقط یادآوری این نکته است که خودروساز در دو دهه گذشته میتوانست دیوانهوارترین مدلهای تولیدی تاریخ را بسازد اما در نهایت چنین نکرد.
زمانبندی این اقدام هم بیدلیل نیست. گلف GTI امسال ۵۰ ساله میشود و در حالی که انتظار میرفت تمرکز روی نقش آن در شکلگیری کلاس هاچبکهای اسپرت باشد، فولکسواگن سراغ کانسپتهایی رفته که عمداً فرمول محافظهکارانه GTI را نادیده گرفته بودند.
در مرکز توجه، گلف GTI W12-650 قرار دارد که حالا به رنگ قرمز دیده میشود. این مدل ۱۹ سال پیش برای اولینبار با رنگ سفید معرفی شد و برای جا دادن یک موتور ۶ لیتری W12 توئینتوربو در میانه خودرو، صندلیهای عقب را حذف کرده بود. این موتور که ۶۴۱ اسببخار قدرت تولید میکرد، از فیتون گرفته شده بود و با نسخه استفادهشده در بنتلی کانتیننتال GT نسبت نزدیکی داشت، اما در اینجا با دو توربو و نقشی بسیار کموقارتر همراه شده بود. نیرو فقط به چرخهای عقب منتقل میشد.
فولکسواگن برای این مدل شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۳.۷ ثانیه و سرعت نهایی ۳۲۵ کیلومتر بر ساعت اعلام کرده بود. ترمزهای آن از لامبورگینی گالاردو گرفته شده بود و در مجموع مثل گلفی رفتار میکرد که دیگر هیچ نیازی به اثبات خودش ندارد.
برای اینکه این مجموعه افراطی قابل استفاده باشد، فولکسواگن بدنه را عریضتر و پایینتر کرد، ورودیهای هوای متعدد، آیرودینامیک زیر بدنه، پنلهای فیبرکربنی و رینگهای ۱۹ اینچی ـ که آن زمان بسیار بزرگ محسوب میشدند ـ به آن افزود. این خودرو کاملاً دیوانهوار بود، اما هرگز حتی به مرحله تولید نزدیک هم نشد.
فولکسواگن در ادامه این مجموعه کانسپتها، به GTI Roadster Vision Gran Turismo هم اشاره کرده است؛ مدلی که ابتدا برای نسخه ششم بازی گرنتوریسمو طراحی شد و بعداً یک نمونه واقعی از آن ساخته شد. این خودرو از یک موتور ۳ لیتری VR6 توئینتوربو با قدرت ۵۰۳ اسببخار و گشتاور ۵۶۰ نیوتنمتر استفاده میکرد و با جعبهدنده DSG و سیستم چهارچرخ محرک 4Motion همراه بود. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آن ۳.۶ ثانیه و سرعت نهاییاش ۳۰۹ کیلومتر بر ساعت اعلام شده بود.
این مدل که بهطور آزاد بر پایه گلف Mk7 شکل گرفته بود، سقف و صندلیهای عقب را حذف کرده و بدنهای کاملاً جدید داشت. درها به سمت بالا باز میشدند و ستونهای C بهعنوان یک رولبار ساختاری بازطراحی شده بودند. نتیجه، خودرویی کاملاً نمایشی و افراطی بود که در نهایت تنها یک نمونه از آن ساخته شد.
با وجود طراحی روباز، این خودرو سبکوزن نبود. بهدلیل وجود سیستم چهارچرخ محرک، ترمزهای بزرگتر و رینگهای ۲۰ اینچی با قفل مرکزی و تایرهای 235/35 ZR20 جلو و 275/30 ZR20 عقب، وزن رودستر به ۱۴۲۱ کیلوگرم میرسید.
فولکسواگن در میان این کانسپتها، Design Vision GTI را منطقیترین و نزدیکترین مدل به تولید میداند؛ خودرویی که با ۵۰۰ اسببخار قدرت و سیستم چهارچرخ محرک 4Motion در بدنهای عریضتر و نزدیک به نسخههای تولیدی ساخته شده بود. اگر قرار بود یکی از این مدلها به یک نسخه تولید محدود تبدیل شود، احتمالاً همین مدل انتخاب میشد، اما فولکسواگن این کار را هم انجام نداد. این همان الگوی همیشگی است.
در طول ۵۰ سال، GTI به اصول اصلی خود وفادار مانده: موتور جلو، دیفرانسیل جلو و سرگرمی روزمره قابل استفاده. حتی نسخه جدید Golf GTI Edition 50 نیز همین DNA را حفظ کرده و با ۳۲۵ اسببخار، شتاب ۵.۳ ثانیهای و عملکرد قابلتوجه در نوربرگرینگ عرضه شده است. واقعیت این است که مدلهایی مثل W12 یا رودستر فقط برای تولید بسیار محدود مناسب بودند و امکان تولید انبوه نداشتند.
با وجود تمام این سالها و کانسپتهای وسوسهکننده، بیشترین چیزی که فولکسواگن در عمل ارائه داده، یک دیفرانسیل هوشمند در Golf R بوده که حس محور عقب را شبیهسازی میکند. فولکسواگن بهخوبی میداند چگونه یک GTI کاملاً خارج از قواعد بسازد، اما همیشه تصمیم میگیرد این کار را نکند.
