اگر گرمایش جهانی به مرز ۲ درجه سانتیگراد برسد، بر اساس اجماع گسترده علمی، شرایط زندگی در جهان بهطور چشمگیری تغییر خواهد کرد. آژانس بینالمللی انرژی بارها از کشورها خواسته است که کربنزدایی کنند و به انرژیهای تجدیدپذیر روی بیاورند تا در دهههای آینده از آسیبهای جبرانناپذیر جلوگیری شود. اما با توجه به پیشبینیهای اخیر که نشان میدهد چندین کشور به تعهدات اقلیمی خود نخواهند رسید، لازم است پیامدهای این وضعیت برای جهان روشن شود.
توافق پاریس که در سال ۲۰۱۵ توسط بیشتر کشورها امضا شد، هدف دارد افزایش دمای زمین را زیر ۲ درجه سانتیگراد نسبت به دوران پیشاصنعتی نگه دارد و ترجیحاً آن را در سطح ۱.۵ درجه یا کمتر ثابت کند. این اهداف تنها زمانی از دست میروند که افزایش دما برای چند دهه متوالی در همان سطح باقی بماند. سال ۲۰۲۴ به دلیل الگوی قوی النینو، نخستین سالی بود که دمای جهانی برای یک سال کامل از آستانه ۱.۵ درجه عبور کرد.
لئون هرمانسون از اداره هواشناسی بریتانیا گفت: «جایی که در سال ۲۰۱5 با ۱.۵ درجه بودیم، اکنون با ۲ درجه هستیم… اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، احتمال رسیدن به آن سطح هم بهسرعت افزایش خواهد یافت.»
کریس هیویت از سازمان جهانی هواشناسی سازمان ملل معتقد است هنوز فرصتی برای جلوگیری از خطرناکترین پیامدهای تغییرات اقلیمی وجود دارد. او میگوید تحقق این هدف تنها در صورتی ممکن است که کشورها بهطور قابل توجه و سریع میزان انتشار گازهای گلخانهای را کاهش دهند تا دما تا حد امکان نزدیک به آستانه ۱.۵ درجه سانتیگراد باقی بماند. به گفته او «هر کسری از یک درجه اهمیت دارد».
بر اساس مطالعهای که ژانویه در نشریه Nature Sustainability منتشر شد، اگر گرمایش جهانی به ۲ درجه سانتیگراد برسد، تعداد افرادی که در گرمای شدید زندگی میکنند تا میانه قرن بیش از دو برابر خواهد شد. این موضوع تقاضای جهانی برای دستگاههای خنککننده را افزایش میدهد، مصرف برق را بالا میبرد و باعث رشد هزینههای انرژی برای مصرفکنندگان میشود.
این مطالعه گستردهترین ارزیابی از پیامدهای افزایش قابل توجه دما در دهههای آینده است. نتایج نشان میدهد برخی مناطق جهان مانند نواحی استوایی و نیمکره جنوبی بیشتر تحت تأثیر قرار خواهند گرفت. با این حال، کشورهای نیمکره شمالی نیز تغییرات را احساس خواهند کرد و احتمالاً بدون زیرساختهای لازم برای مقابله با گرمای بیشتر، با دشواریهای جدی روبهرو میشوند.
