میلت ویندلر، مدیر اسبق مرکز کنترل ماموریت ناسا که در ماموریت های آپولو ۱۲، آپولو ۱۴ و آپولو ۱۵ حضور داشت درگذشت

حمایت از فعالیت آی‌تی‌نویس ☕

تولید محتوای مستقل و باکیفیت نیازمند زمان و انرژی است. اگر این مقاله برایتان مفید بود، می‌توانید از ما حمایت کنید.

حمایت مالی
آی تی نویس را بیشتر در گوگل ببینید
بهروز فیض

 میلت ویندلر، یکی از چهار مدیر مرکز کنترل مأموریت که در سال ۱۹۷۰ تلاش‌های شبانه‌روزی برای بازگرداندن ایمن فضانوردان آپولو ۱۳ به زمین را هدایت می‌کرد، در ۹۴ سالگی درگذشت.



بر اساس اطلاعیه کوتاهی که در اینترنت منتشر شده، ویندلر روز پنجشنبه در حالی که اعضای خانواده‌اش در کنارش بودند، درگذشت.

ویندلر پس از فعالیت در عملیات بازیابی طی برنامه‌های مرکوری و جمینای، در سال ۱۹۶۸ به‌عنوان مدیر پرواز ناسا منصوب شد. او همچنین یکی از شیفت‌های کنترل‌کنندگان پرواز را در مأموریت آپولو ۸، نخستین پرواز سرنشین‌دار به مدار ماه، و آپولو ۱۰، مأموریت تمرینی برای فرود روی ماه، هدایت کرد. او همچنین در مأموریت‌های دوم، سوم و چهارم فرود انسان روی ماه یعنی آپولو ۱۲، آپولو ۱۴ و آپولو ۱۵ حضور داشت. پس از آن نیز به‌عنوان مدیر پرواز در هر سه مأموریت سرنشین‌دار به اسکای‌لب، نخستین ایستگاه فضایی آمریکا، فعالیت کرد.

ویندلر در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۶ برای تاریخ شفاهی دانشگاه نورث تگزاس گفت: «برنامه آپولو با سرعت بسیار زیادی پیش می‌رفت و فکر نمی‌کنم مردم فرصت داشتند زیاد درباره آن فکر کنند. بعدها برای من روشن‌تر شد که در حال ثبت تاریخ بودیم. یک مأموریت را انجام می‌دادید و بلافاصله باید برای مأموریت بعدی آماده می‌شدید.»

او گفت: «آن دوران، زمان مناسبی برای تأمل نبود.»

هر مدیر پرواز نامی برای تیم خود انتخاب می‌کرد که در ابتدا معمولاً بر اساس رنگ‌ها بود. ویندلر که هفتمین فرد منصوب‌شده به این سمت و یکی از نخستین دو نفری بود که از خارج از تیم عملیات پرواز انتخاب شدند، تیم خود را «پرواز زرشکی» نام‌گذاری کرد.

در نخستین مأموریتی که ویندلر پشت کنسول مدیر پرواز قرار گرفت، مسئول شیفت سوم بود. این بدان معنا بود که هنگام آغاز مأموریتی که قرار بود نخستین انسان‌ها را فراتر از مدار زمین ببرد، او هدایت اتاق کنترل عملیات را بر عهده داشت.

مانور تزریق به مسیر ماه یا TLI، خدمه آپولو ۸ شامل فرانک بورمن، بیل اندرز و جیم لاول را در مسیری به سوی ماه قرار داد. این مأموریت به آمریکا کمک کرد در رقابت فضایی با اتحاد جماهیر شوروی پیش بیفتد و به نخستین کشوری تبدیل شود که انسان‌ها را در مدار ماه قرار می‌دهد.



ویندلر با درک اهمیت این لحظه، با همکاری همسرش بتی و همسران دیگر کنترل‌کنندگان پرواز، به‌طور مخفیانه تعدادی پرچم کوچک قرمز و آبی از جنس فلانل آماده کرد که در مرکز هرکدام عدد «۱» به رنگ سفید قرار داشت. او قصد داشت این پرچم‌ها را میان اعضای تیم «پرواز زرشکی» توزیع کند تا آنها هنگام انجام مانور TLI در اتاق کنترل تکان دهند؛ پیامی نسبتاً واضح برای رقبای آمریکا در رقابت فضایی.

ویندلر در سال ۲۰۲۰ در نامه‌ای که همراه یکی از این پرچم‌ها برای مالک جدید آن نوشته بود، توضیح داد: «با این حال، تصمیم گرفته شد که نمایش این پرچم‌ها مناسب نیست، به‌خصوص اینکه مأموریت هنوز فقط نیمی از مسیر خود را طی کرده بود. در نتیجه، این پرچم‌ها در طول مأموریت به نمایش گذاشته نشدند و پس از فرود موفقیت‌آمیز، از پرچم‌های آمریکا استفاده شد.»

برچسب ها
3/related/default