در سال ۱۹۷۰، برزیل هنوز هیچ راننده موفقی در فرمول یک نداشت، اما یک راننده ۲۳ ساله به نام امرسون فیتیپالدی کم‌کم داشت توجه‌ها را به خود جلب می‌کرد.
فیتیپالدی پس از قهرمانی در مسابقات فرمول وی در کشورش، راهی اروپا شد و در آنجا در فرمول فورد به پیروزی رسید و در فرمول ۳ نیز قهرمان شد. او سپس در رقابت‌های فرمول ۲ با تیم لوتوس به نتایج موفقی دست پیدا کرد.
کالین چپمن ، مدیر تیم لوتوس، در میانه فصل فرصت حضور در فرمول یک را به این راننده جوان داد. فیتیپالدی در سه مسابقه، در کنار رانندگان اصلی تیم یعنی یوخن رینت -Jochen Rindt- و جان مایلز، با خودروی قدیمی لوتوس ۴۹ مسابقه داد و سپس برای گرندپری ایتالیا ۱۹۷۰ به خودروی جدید لوتوس ۷۲ منتقل شد.
با این حال، فیتیپالدی آن آخر هفته در مونزا مسابقه نداد، زیرا هم‌تیمی و رهبر جدول قهرمانی، یوخن رینت، در جریان تمرینات تعیین خط دچار سانحه‌ای مرگبار شد.
فیتیپالدی ۷۹ ساله در گفت‌وگو با مجله Autosport و در پاسخ به پرسش خوانندگان درباره آن روز گفت: «با هم صبحانه خوردیم. او از من خواست که جای او را در فرمول ۲ بگیرم. قبول کردم و با هم دست دادیم، اما چند ساعت بعد او کشته شد.»
پس از مرگ ریندت، جان مایلز تیم لوتوس را ترک کرد و فیتیپالدی به راننده اصلی تیمی تبدیل شد که سه بار قهرمان سازندگان جهان شده بود.
فیتیپالدی به یاد می‌آورد: «خیلی جوان بودم. وقتی کالین با من تماس گرفت، به او گفتم: انتظار داشتم بعد از یوخن، یک راننده باتجربه را به عنوان راننده اول لوتوس انتخاب کنید. او گفت: «امرسون، تو راننده اول ما خواهی بود.» گفتم: «کالین، من تجربه ندارم.» او گفت: «ما صددرصد از تو حمایت خواهیم کرد.»
او ادامه داد: «بعد از آن، همیشه سعی می‌کردم عملکرد خوبی داشته باشم و نتایجی را که تیم انتظار داشت به دست بیاورم. اما با توجه به سن کمم، احساس مسئولیت زیادی داشتم؛ چون جای یوخن ریندت را گرفته بودم که راننده فوق‌العاده‌ای بود.
«از طرف دیگر، کالین و تمام اعضای تیم از من حمایت کامل می‌کردند. اما وقتی رهبر تیمی مثل لوتوس باشید، فشار زیادی را احساس می‌کنید. به دنیای فشار خوش آمدید! حداکثر فشار.
«من همیشه از نظر ذهنی می‌توانستم فشار را به شکل مثبتی مدیریت کنم و به همین دلیل توانستم عملکرد خوبی داشته باشم. در کنارم هم یک تیم فوق‌العاده قرار داشت.»
فیتیپالدی واقعاً توانست عملکرد خوبی داشته باشد و در مسابقه بعدی خود در واتکینز گل، نخستین پیروزی‌اش در یک گرندپری را به دست آورد. این پیروزی باعث شد لوتوس چهارمین قهرمانی سازندگان جهان خود را کسب کند و یوخن رینت نیز پس از مرگ، عنوان قهرمانی رانندگان را به دست آورد.
دوران حضور فیتیپالدی در تیم لوتوس که در نورفک مستقر بود، بسیار موفقیت‌آمیز بود. او در ۴۲ مسابقه، ۹ پیروزی به دست آورد و فصل ۱۹۷۲ را نیز با عملکردی قدرتمند پشت سر گذاشت.
