ترکیب سرعت بالا و بی‌دردسر با هنر سنتی خودروسازی، بخش مهمی از هویت و جذابیت بریتانیایی بنتلی را شکل می‌دهد. اما آیا بنتلی هنوز هم واقعاً یک برند بریتانیایی است؟ این موضوع همچنان میان علاقه‌مندان به خودرو بحث‌برانگیز است. کسانی که معتقدند بنتلی دیگر یک برند کاملاً بریتانیایی نیست، به اتفاقی مهم در تاریخ این شرکت اشاره می‌کنند که نزدیک به ۳۰ سال پیش رخ داد.
بنتلی در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد و با تولید مجموعه‌ای از خودروهای لوکس و پرقدرت جاده‌ای و همچنین کسب پیروزی‌های پیاپی در مسابقاتی مانند لمانز در دهه ۱۹۲۰، به شهرت رسید. با این حال، رکود بزرگ اقتصادی پس از سقوط بازار سهام وال‌استریت در سال ۱۹۲۹، این شرکت را تا مرز ورشکستگی پیش برد و رقیب آن، رولزرویس، فرصت را برای در اختیار گرفتن بنتلی غنیمت شمرد. نام بنتلی باقی ماند، اما خودروهای این شرکت در شش دهه بعد از شاسی و موتورهای رولزرویس استفاده می‌کردند. در این دوره، برخی از خودروهای رولزرویس و بنتلی تقریباً هیچ تفاوتی با یکدیگر نداشتند. با این وجود، بنتلی همچنان توانست هویت مستقل خود را حفظ کند؛ برای مثال، با معرفی مدل R-Type Continental در سال ۱۹۵۲ که الهام‌بخش کانتیننتال GT امروزی شد.
در سال ۱۹۹۸، شرکت ویکرز که در آن زمان مالک رولزرویس و بنتلی بود، تصمیم گرفت این دو برند را برای فروش عرضه کند. بی‌ام‌و پیش از آن تأمین موتورهای ۱۲ سیلندر بنتلی و رولزرویس را بر عهده داشت و پیشنهادی به ارزش ۳۴۰ میلیون پوند، معادل ۴۵۰ میلیون دلار، برای در اختیار گرفتن کامل هر دو شرکت ارائه کرد. به نظر می‌رسید معامله قطعی شده است، اما یک خودروساز آلمانی دیگر برنامه‌های متفاوتی برای این دو برند لوکس بریتانیایی داشت.
فولکس‌واگن پیشنهادی به ارزش ۴۳۰ میلیون پوند ارائه کرد و با پیشنهاد بالاتر خود، بی‌ام‌و را برای خرید کارخانه کرو در شمال غرب انگلستان، خودروهای این دو برند و همچنین نماد روح خلسه رولزرویس و جلوپنجره معروف آن با طراحی الهام‌گرفته از معبد پارتنون، کنار زد. با این حال، بی‌ام‌و پیش‌تر به‌طور محرمانه با شرکت رولزرویس پی‌ال‌سی، فعال در زمینه تولید موتورهای هواپیما، توافقی امضا کرده بود تا حق استفاده از نام رولزرویس را تنها در ازای ۴۰ میلیون پوند، معادل ۵۳ میلیون دلار، به دست آورد.
در نهایت، این دو غول خودروسازی آلمان توافق کردند دارایی‌ها را میان خود تقسیم کنند. بی‌ام‌و مالک رولزرویس شد و کارخانه‌ای کاملاً جدید در گودوود راه‌اندازی کرد، در حالی که فولکس‌واگن مدیریت بنتلی را از پایگاه قدیمی رولزرویس و بنتلی در شهر کرو بر عهده گرفت. حفظ کارخانه بنتلی در خیابان پایمز لین، به‌جای انتقال تولید آن به آلمان، به حفظ ارتباط میان دوران قدیمی و جدید این برند کمک کرد.
در حال حاضر، تمام خودروهای بنتلی، از شاسی‌بلند بنتایگا گرفته تا مدل کانورتیبل باتور، در کارخانه این شرکت در انگلستان تولید می‌شوند. البته این موضوع همیشه به همین شکل نبوده است. پس از عرضه مدل فلایینگ اسپر در سال ۲۰۰۵ و بار دیگر در سال ۲۰۱۳، تقاضا برای این خودرو به‌اندازه‌ای افزایش یافت که بنتلی برای پاسخ‌گویی به سفارش‌ها ناچار شد تعداد محدودی از آن را در کارخانه فولکس‌واگن در شهر درسدن آلمان تولید کند.
