من همین حالا چند دقیقه فرصت پیدا کردم تا آیفون Duo، اولین آیفون تاشوی اپل، را در سالن تئاتر استیو جابز از نزدیک امتحان کنم؛ البته برای رسیدن به آن باید از میان جمعیت انبوه خبرنگاران، تولیدکنندگان محتوا و اینفلوئنسرها عبور میکردم. همانطور که از اپل و محصولاتی مثل آیفون Air انتظار میرود، iPhone Duo دستگاهی بسیار زیبا و چشمگیر است که در دست گرفتن آن حس خوبی دارد.
البته باید تأکید کنم که این مطلب بررسی کامل iPhone Duo نیست و صرفاً برداشت اولیه من از این گوشی است. برای یک بررسی کامل، باید زمانی که دستگاهی برای استفاده روزمره در اختیار داشته باشم، آزمایشهای بیشتری انجام دهم. مثل حسی که هنگام اولین بار در دست گرفتن آیفون Air داشتم، چیزی که بلافاصله در iPhone Duo توجه من را جلب کرد، ضخامت بسیار کم آن بود.
با وجود طراحی بسیار باریک، گوشی هنگام باز و بسته کردن لولا این حس را ایجاد نمیکند که اگر کمی بیش از حد آن را به عقب خم کنید، ممکن است از وسط بشکند. اپل نیز اطمینان داده که قاب تیتانیومی و لولای اختصاصی این شرکت اجازه چنین اتفاقی را نمیدهند.
پس از بررسی Samsung Galaxy Z Fold 8، تا حد زیادی با ابعاد فیزیکی iPhone Duo آشنا بودم. اندازه این دو گوشی به یکدیگر نزدیک است، اما iPhone Duo در حالت بسته کمی ضخیمتر به نظر میرسد. نمایشگر داخلی که از پنل مات با بافت نانویی ساخته شده، واقعاً زیباست. ظاهر آن شبیه کاغذ است و تقریباً هیچ انعکاسی ندارد.
نکته قابل توجه این است که خط تا کاملاً نامرئی نیست و از زوایای مختلف هنوز میتوان آن را مشاهده کرد. با این حال، وقتی انگشت خود را روی محل تا شدن میکشید، برخلاف بسیاری از گوشیهای تاشوی دیگر، لولا یا صفحات زیر نمایشگر را حس نمیکنید. مانند Z Fold 8، ویدئوها و وبسایتها روی نمایشگر بزرگتر فضای بیشتری را اشغال میکنند و در نتیجه تجربهای فراگیرتر دارند.
نمایشگر بیرونی نیز طراحی جالبی دارد. در سمت چپ نمایشگر، یعنی نزدیک به لولاها، گوشهها کاملاً صاف و زاویهدار هستند، در حالی که گوشههای سمت راست حالت گرد دارند.
به نظر میرسد اپل iOS 27 را بهخوبی برای iPhone Duo سازگار کرده است. داک برنامهها از قسمت پایین صفحه به سمت راست منتقل شده و این موضوع باعث میشود دسترسی به آن با انگشت شست دست راست راحتتر باشد. البته هنوز مشخص نیست که اگر کاربر ترجیح بدهد، میتواند محل داک را به سمت چپ منتقل کند یا خیر.
یکی از چیزهایی که مدام به آن فکر میکنم، انیمیشن انتقالی هنگام باز کردن iPhone Duo است. اینطور به نظر میرسد که گویی از نمایشگر بیرونی به داخل گوشی و سپس به نمایشگر بزرگتر نگاه میکنید. این جزئیات شاید کوچک به نظر برسد، اما باعث میشود کاربر بلافاصله متوجه شود که با باز کردن گوشی، برنامهای که در حال استفاده از آن است روی صفحه بزرگتر گسترش پیدا میکند.
من فرصت نکردم قابلیت اجرای همزمان دو برنامه در کنار یکدیگر را امتحان کنم؛ جمعیت بیش از حد زیاد بود. با این حال، در یکی از غرفههای دیگر بهطور گذرا دمویی از این قابلیت دیدم و به نظر میرسید عملکرد خوبی دارد. راستش بسیاری از قابلیتهایی که اپل برای iPhone Duo معرفی کرده، برای من چندان جدید نیستند و پیش از این آنها را در گوشیهای تاشوی سامسونگ دیدهام. تا زمانی که فرصت بیشتری برای کار کردن با iPhone Duo نداشته باشم، نمیتوانم با اطمینان بگویم اپل این قابلیتها را بهتر از سامسونگ اجرا کرده است یا نه.
پشتیبانی از Apple Pencil نیز یکی از اعلامیههای غافلگیرکننده اپل بود. تا شب گذشته هیچ شایعهای درباره اضافه شدن این قابلیت منتشر نشده بود. متأسفانه امکان آزمایش آن برای من فراهم نشد. اپل اعلام کرده پشتیبانی از Apple Pencil اواخر امسال در دسترس قرار میگیرد و احتمالاً به همین دلیل در زمان آزمایش من قابل استفاده نبود.
یکی از نکاتی که متوجه شدم این است که اسپیکرهای استریو در سمت راست دستگاه قرار گرفتهاند و درگاه USB-C در سمت چپ است؛ یعنی چیدمانی کاملاً برعکس Galaxy Z Fold 8.
نبود Face ID هم احتمالاً نیاز به کمی عادت کردن دارد. از زمانی که آیفون X قابلیت Face ID را برای باز کردن قفل گوشی و پرداخت با Apple Pay معرفی کرد، حتی یک بار هم دلم برای Touch ID تنگ نشده است. همیشه هم از اینکه نسل ششم iPad mini من از Face ID برخوردار نیست، گلایه داشتهام. به نظرم حذف Face ID آنقدر مهم نیست که بخواهد خرید گوشی را منتفی کند، اما از نظر شخصی، همچنان احساس میکنم این تغییر یک قدم رو به عقب است.
دوربینهای اصلی و فوقعریض دوگانه ۴۸ مگاپیکسلی در قسمت پشتی نیز عملکردی رضایتبخش داشتند. نورپردازی سالن تئاتر استیو جابز تقریباً ایدهآل است و شرایط بسیار خوبی برای نمایش محصولات جدید فراهم میکند، بنابراین قضاوت درباره کیفیت واقعی عکسها و ویدئوها، بهخصوص در شرایط کمنور و هنگام شب، چندان آسان نیست.
در سمت راست iPhone Duo نیز یک کلید Camera Control قرار گرفته که امکان باز کردن سریع برنامه دوربین، گرفتن عکس یا شروع فیلمبرداری را فراهم میکند. این قابلیت در زمان آزمایش بهخوبی کار میکرد.
هر دو رنگ Night Sky (آبی تیره) و Star White ظاهر خوبی دارند. رنگ Night Sky از برخی زوایا تقریباً مشکی به نظر میرسد.
هنوز بخشهای زیادی از iPhone Duo باقی مانده که باید بررسی شوند، اما به نظر میرسد اپل شاید جذابترین گوشی تاشوی ساختهشده تا امروز را تولید کرده باشد. آیا این گوشی ارزش پرداخت ۲ هزار دلار یا بیشتر را دارد؟ هنوز نمیتوانم پاسخ قطعی به این سؤال بدهم، اما احساس میکنم جواب سادهای مثل «بله» یا «خیر» نخواهد بود. در نهایت، ارزش خرید آن به این بستگی دارد که شما شخصاً تا چه اندازه بتوانید از قابلیتهای این گوشی استفاده کنید و این ویژگیها چه ارزشی برایتان داشته باشند.
