تیم کادیلاک یک ماشین بسیار کند و یک ماشین کمی بهتر دارد

حمایت از فعالیت آی‌تی‌نویس ☕

تولید محتوای مستقل و باکیفیت نیازمند زمان و انرژی است. اگر این مقاله برایتان مفید بود، می‌توانید از ما حمایت کنید.

حمایت مالی
آی تی نویس را بیشتر در گوگل ببینید
بهروز فیض

 شاید در فصل ۲۰۲۶ فرمول یک تاکنون هیچ‌گاه اختلاف عملکرد بین دو راننده یک تیم به اندازه تفاوت سرخیو پرز و والتری بوتاس در گرندپری آذربایجان آشکار نبوده است.



بوتاس در مرحله تعیین خط روز جمعه با اختلاف ۱.۶۳۲ ثانیه از پرز شکست خورد، هرچند یک پرچم زرد نیز روی عملکرد او تأثیر گذاشته بود. مشکلات او در طول مسابقه نیز ادامه پیدا کرد. تا اولین توقف در پیت‌استاپ در دور ۲۶، این راننده فنلاندی بیش از ۴۶ ثانیه از خودروی کادیلاک دیگر عقب افتاده بود؛ یعنی به‌طور میانگین در هر دور ۱.۹ ثانیه زمان از دست داده بود.

سرعت بوتاس در بخش پایانی مسابقه نیز تفاوت چندانی نداشت و پس از ورود خودرو ایمنی به پیست، او همچنان حدود ۱.۶ ثانیه در هر دور از رقبا عقب می‌افتاد.


بوتاس در پاسخ به درخواست برای توصیف مسابقه‌اش با خنده‌ای عصبی گفت: «مسابقه طولانی‌ای بود. راستش اصلاً سرعت لازم را نداشتم. فقط می‌توانستم با فرناندو (آلونسو) مبارزه کنم؛ مطمئناً آنجا هم مقداری زمان از دست دادیم. در غیر این صورت، خیلی عقب بودیم و چیزهای زیادی وجود دارد که باید از این آخر هفته بررسی کنیم.»

این راننده باتجربه مجبور بود در برخی بخش‌های مسابقه برای مدیریت سرعت و مصرف سوخت، پدال گاز را زودتر رها کند و با اصطلاح «لیفت اند کوست» رانندگی کند، اما معتقد بود این موضوع دلیل اصلی اختلاف بزرگ او نبوده است. او گفت: «فکر می‌کنم مسئله دیگری وجود دارد. آن را بررسی خواهیم کرد.»

در همین حال، پرز در نخستین بخش مسابقه توانست سرعتی مشابه رانندگان میانه جدول داشته باشد. در دور ۲۰، زمانی که کارلوس ساینز نخستین توقف خود در پیت‌استاپ را انجام داد، تنها یک ثانیه با کادیلاک فاصله داشت. دو راننده آئودی، نیکو هالکنبرگ و گابریل بورتولتو، نیز فاصله زیادی با او نداشتند.


پرز از فرصت ورود خودروی ایمنی استفاده کرد و پس از بازگشت به پیست، جلوتر از ساینز قرار گرفت. او در آشفتگی‌های پس از شروع دوباره مسابقه، توانست از گابریل بورتولتو عبور کند و برای مدت کوتاهی جایگاه دوازدهم را در اختیار بگیرد، اما در نهایت به رتبه پانزدهم سقوط کرد و پشت سر لیام لاوسون، بورتولتو و اسکار پیاستری قرار گرفت.

این راننده که دو بار قهرمان گرندپری آذربایجان شده است، گفت: «راستش این یکی از بهترین آخرهفته‌های من در باکو بوده است. فکر می‌کنم توانستم ۱۵۰ درصد توانایی آن خودرو را به نمایش بگذارم.»



پرز گفت: «ما با خودروهایی مبارزه می‌کردیم که به دلیل استفاده از حالت سبقت (Overtake Mode) یک یا دو ثانیه سریع‌تر از ما بودند، اما در تمام بخش اول مسابقه توانستیم با آن‌ها بمانیم؛ با ویلیامز و آئودی. فاصله زیادی ایجاد نشده بود. اما در پایان، پس از شروع دوباره مسابقه، ما اصلاً سرعت کافی در مسیرهای مستقیم نداشتیم و به همین دلیل عقب افتادیم. مدتی با پیاستری مبارزه کردیم و فکر می‌کنم او هم آسیب‌دیدگی داشت.»

او ادامه داد: «در حال حاضر حدود نیم ثانیه تا یک ثانیه سرعت کم داریم تا بتوانیم با آن‌ها رقابت کنیم.»

پرز درباره شرایط خودروی کادیلاک گفت: «مشکل اصلی واقعاً سرعت من نبود. من در مسیرهای مستقیم مثل یک هدف آسان بودم و می‌دانستم فرصت زیادی برای دفاع وجود ندارد.»

به همین دلیل، اختلاف عملکرد بین پرز و بوتاس شاید تا حدی به سبک تهاجمی رانندگی راننده مکزیکی در خیابان‌های باکو مربوط باشد. پرز گفت: «با روشی که رانندگی می‌کردم، اگر در هر پیچ کوچک‌ترین اشتباهی رخ می‌داد، خودرو را به دیوار می‌کوبیدم. بنابراین وقتی چنین مسابقه‌ای را پشت سر می‌گذارید، احساس غرور زیادی دارید.»

در همین حال، مسابقه بوتاس کمی پیش از پایان و قبل از نمایش پرچم شطرنجی، به دلیل یک مشکل فنی با برخورد او به دیوار به پایان رسید.

راننده کادیلاک توضیح داد: «در همان دور، هنگام ورود به پیچ یک، چرخ‌ها قفل شدند و من از مسیر خارج شدم. سپس فکر می‌کنم سیستم‌ها به دلیل مسافت اضافی کمی دچار مشکل شدند. در پیچ ۱۵ یک لغزش شدید داشتم و بعد وقتی ترمز گرفتم، فقط ترمزهای جلو کار می‌کردند؛ تقریباً انگار دیگر از ترمزهای عقب برای بازیابی انرژی استفاده نمی‌کردم. بنابراین به نظر می‌رسد چیزی در سیستم دچار اختلال شده بود.»


این راننده فنلاندی اکنون سه گرندپری متوالی را پشت سر گذاشته است، بدون اینکه حتی یک دور از مسابقه را در پیست جلوتر از هم‌تیمی خود سپری کرده باشد.

برچسب ها
3/related/default