با وجود اینکه آلزایمر شایعترین نوع زوال عقل است، دانشمندان هنوز چیزهای زیادی درباره این بیماری نمیدانند. پژوهش جدیدی که نتایج آن منتشر شده، ممکن است سرنخ مهمی برای کشف منشأ آلزایمر ارائه دهد.
پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، موشهایی را که به بیماری شبیه آلزایمر مبتلا بودند بررسی کردند. آنها دریافتند برخی سلولهای ایمنی که با آلزایمر ارتباط دارند، در واقع تحت تأثیر سلولهایی در خارج از مغز فعال میشوند. به گفته پژوهشگران، این کشف میتواند به یافتن درمانهای مؤثرتری کمک کند که این فرایند را متوقف میکنند.
هائو هو، پژوهشگر ارشد این مطالعه، میگوید این یافته نشان میدهد که برای بررسی آلزایمر نباید فقط روی مغز تمرکز کرد و باید سایر بخشهای بدن را نیز در نظر گرفت. به گفته او، اگرچه این بیماری مغز را تحت تأثیر قرار میدهد، اما در واقع کل بدن در این فرایند نقش دارد.
مغز افراد مبتلا به آلزایمر با شکلهای نادرست و تجمعیافته دو پروتئین به نامهای آمیلوئید بتا و تاو پر میشود. بسیاری از پژوهشگران مدتها تصور میکردند که آمیلوئید بتا، عامل اصلی تخریب مغز است. با این حال، این فرضیه در سالهای اخیر با تردیدهای بیشتری روبهرو شده و مشخص شده که روند بیماری احتمالاً پیچیدهتر از آن چیزی است که پیشتر تصور میشد. برای مثال، جدیدترین داروهای مقابله با آمیلوئید تاکنون تنها تأثیر محدودی در کند کردن روند پیشرفت آلزایمر نشان دادهاند.
پژوهشهای قبلی تیم دانشگاه واشنگتن به عامل احتمالی دیگری در بروز علائم آلزایمر اشاره کرده بود: تجمع نوع خاصی از سلولهای ایمنی به نام سلولهای T در مغز. پژوهشگران معتقدند اگرچه تجمع آمیلوئید و تاو میتواند یکی از مراحل اولیه مهم بیماری باشد، اما افزایش سلولهای T، احتمالاً در کنار نوع دیگری از سلولهای ایمنی به نام میکروگلیا، ممکن است عامل ایجاد آسیب واقعی در مغز باشد. در یک مطالعه قبلی روی موشها نیز این پژوهشگران با حذف سلولهای T یا جلوگیری از فعالیت آنها توانستند التهاب بیشتر و تخریب سلولهای عصبی را کاهش دهند.
