اوایل امسال، ایلان ماسک، بنیانگذار و مدیرعامل اسپیسایکس، اعلام کرد که شرکتش قصد دارد در کمتر از ۱۰ سال یک «شهر خودگستر» روی ماه بسازد. اما عملی شدن این چشمانداز به این بستگی دارد که ماه بتواند منابع کافی برای ادامه زندگی انسانها فراهم کند. آب در این میان اهمیت ویژهای دارد. با این حال، پژوهش جدید نشان میدهد ذخایر آب ماه ممکن است برای پشتیبانی از حضور گسترده و طولانیمدت انسان بسیار محدود باشد.
بر اساس شواهد موجود، دانشمندان تخمین میزنند حدود ۱.۳ تریلیون پوند، معادل ۶۰۰ میلیون تن، یخ آب در مناطق همیشه در سایه ماه پنهان شده باشد. در مطالعهای که اخیراً در نشریه Frontiers in Space Technologies منتشر شده، گروهی از پژوهشگران دریافتند که یک شهر با بیش از یک میلیون نفر جمعیت میتواند تمام میزان تخمینی آب موجود در ماه را در کمی بیشتر از دو سال مصرف کند.
هدف این مطالعه، ارائه تصویری واقعبینانهتر از برنامههای جاری برای ایجاد یک پایگاه دائمی روی ماه است و بررسی میکند که ماه واقعاً چه میزان منابع برای پشتیبانی از سکونت طولانیمدت انسان در اختیار دارد.
اندکی پس از شکلگیری ماه، سیارکهای سرشار از آب به سطح آن برخورد کردند. این برخوردها ممکن است مقداری آب را به ماه منتقل کرده باشند که در نهایت به شکل یخ در نزدیکی قطبهای ماه به دام افتاده است. در مناطق قطبی، دهانههای بزرگ با دیوارههای مرتفع مانع رسیدن نور خورشید به بخشهای داخلی خود میشوند. دانشمندان معتقدند ذخایر آب ماه در همین مناطق همیشه در سایه قرار دارند.
مارتین الویس، اخترشناس رصدخانه اخترفیزیکی اسمیتسونین و یکی از نویسندگان این مطالعه، میگوید وجود آب در قطبهای ماه میتواند شرایط سفر انسان به ماه را کاملاً تغییر دهد. به گفته او، در این صورت میتوان ساخت یک «دهکده ماه» را تصور کرد که ساکنان آن بدون نیاز به انتقال تمام منابع از زمین بتوانند در آن زندگی کنند، غذای خود را پرورش دهند و حتی دوش بگیرند و از سرویسهای بهداشتی استفاده کنند.
بر اساس یافتههای این مطالعه، ساخت یک شهر بزرگ روی ماه ممکن است عملی نباشد، اما همچنان میتوان به ایجاد یک زیستگاه کوچکتر با هدف انجام تحقیقات علمی و کسب اطلاعات بیشتر از سطح ماه فکر کرد. پژوهشگران میگویند برای یک دهکده کوچک روی ماه با جمعیتی حدود هزار تا ۱۰ هزار نفر، ذخیره آب میتواند برای چندین قرن کافی باشد.
