سال گذشته، تام بروگمانس، باستانشناس، و همکارانش «itiner-e» را منتشر کردند؛ بزرگترین نقشه از شبکه جادههای روم باستان که ۱۸۶ هزار و ۴۱۱ مایل، معادل حدود ۳۰۰ هزار کیلومتر، از این جادهها را پوشش میدهد. از آن زمان، پژوهشگران در حال بررسی دادههای این پایگاه اطلاعاتی برای یافتن اطلاعات جدید درباره این جادههای مشهور بودهاند. حالا مشخص شده که بسیاری از تصورات رایج ما درباره جادههای روم باستان ممکن است اشتباه باشد.
بروگمانس در گفتوگو با گیزمودو توضیح داد که یافتههای جدید این پژوهش که امروز در نشریه Nature Communications منتشر شده، چند باور رایج درباره جادههای روم باستان را زیر سؤال میبرد. نخست اینکه برخلاف ضربالمثل معروف، همه جادهها به رم ختم نمیشدند و شبکه جادهها در سراسر امپراتوری روم توزیع متعادلتری داشتند. دوم اینکه جادههای روم به اندازهای که پیشتر تصور میشد کاملاً مستقیم نبودند. سوم اینکه این تصور که جادههای روم برای مدت بسیار طولانی باقی ماندهاند و هنوز روی همان جادهها قدم میزنیم، ممکن است اغراقآمیز باشد.
در مجموع، پژوهشگران میگویند به دلیل گستردگی بسیار زیاد شبکه جادههای روم، حتی نقشه itiner-e نیز تمام این شبکه را پوشش نمیدهد. بنابراین، تصورهای کلی و سادهشده احتمالاً نمیتوانند بهدرستی پیچیدگی این شبکههای باستانی را توضیح دهند.
بروگمانس از دانشگاه آرهوس دانمارک گفت: «برای من بسیار ناامیدکننده بود که همزمان به نظر میرسید درباره جادههای روم باستان هم اطلاعات زیادی داریم و هم اطلاعات بسیار کمی. اما ناامیدکنندهتر این بود که همین فرضیات ساده که بهراحتی میتوان آنها را کنار گذاشت، مانع از آن شده بود که پژوهشگران پرسشهای واقعاً جالبی را که در پس این فرضیات وجود دارند، مطرح کنند.»
