امروزه بیشتر پستانداران، از جمله انسان، نوزادان خود را بهصورت زنده به دنیا میآورند، اما این روش تولیدمثل فقط به پستانداران محدود نمیشود و در میان همه آنها نیز وجود ندارد. در واقع، تولیدمثل از طریق تولد نوزاد زنده در گروههای مختلف مهرهداران بهطور مستقل چندین بار تکامل پیدا کرده است. حتی برخی از گونههای پستانداران نیز تخم میگذارند.
دانشمندان سالها تصور میکردند سینودونتها، گروه بزرگی از خزندگان شبیه پستانداران که تمام پستانداران امروزی از آنها تکامل یافتهاند، احتمالاً تخمگذار بودهاند. این فرض منطقی به نظر میرسید، زیرا تخمگذاری در میان خزندگان بسیار رایج است و قدیمیترین گروه پستانداران زنده امروزی، یعنی تکسوراخیان، نیز تخم میگذارند. پلاتیپوس و اکیدنه از اعضای این گروه هستند. با این حال، تلاشهای دانشمندان برای مشخص کردن اینکه سینودونتها تخم میگذاشتند یا نوزاد زنده به دنیا میآوردند، تاکنون به نتیجه قطعی نرسیده بود.
تبلیغات متنی | طراحی سایت فروشگاهی
اکنون یک مطالعه جدید که امروز در مجله Frontiers in Mammal Science منتشر شده، نخستین شواهد فسیلی را ارائه کرده است که نشان میدهد یکی از گونههای سینودونتها احتمالاً نوزاد زنده به دنیا میآورده است. این گونه با نام Chiniquodon theotonicus حدود ۲۳۶ میلیون سال پیش، در دوره تریاس پسین، زندگی میکرد.
به گفته پژوهشگران، این کشف نشان میدهد که این ویژگی تکاملی ممکن است تا ۹۵ میلیون سال زودتر از آنچه پیشتر تصور میشد، در تاریخ تکامل پستانداران شکل گرفته باشد.
ماریا میچلی بارو، دانشجوی مقطع تحصیلات تکمیلی در دانشگاه بوئنوس آیرس آرژانتین و یکی از نویسندگان این پژوهش، هنگام بررسی ساختار میکروسکوپی استخوانهای یک نمونه کاملاً بالغ از گونه C. theotonicus با یافتهای غیرمنتظره مواجه شد.
لئاندرو گائتانو، نویسنده اصلی مقاله و دیرینهشناس شورای ملی تحقیقات علمی و فنی آرژانتین که در دانشگاه بوئنوس آیرس فعالیت میکند، به گیزمودو گفت: «او نمونههایش را آورد و وقتی آنها را بررسی میکردیم، ناگهان گفتیم: صبر کن، اینجا بافت جنینی وجود دارد. خیلی عجیب است، من هرگز چنین چیزی ندیدهام.»
گائتانو و همکارانش با استفاده از اطلاعات بهدستآمده از گونههای زنده، توانستند یک «خط نوزادی» را شناسایی کنند؛ حلقهای مشخص در ساختار استخوان یا دندان که در نتیجه افزایش شدید سرعت رشد بلافاصله پس از تولد ایجاد میشود.
پژوهشگران متوجه شدند که این یافته میتواند سرانجام راهی برای آزمایش فرضیهای باشد که سالها درباره سینودونتها پذیرفته شده بود؛ یعنی اینکه این جانوران تخم میگذاشتند.
گائتانو توضیح داد: «شروع کردیم به بررسی اینکه چگونه میتوانیم از این اطلاعات جدید برای آزمایش فرضیه موجود استفاده کنیم و در نهایت به این ایده رسیدیم که از اندازه بدن بهعنوان یک معیار غیرمستقیم استفاده کنیم.»
