تا حدود دو دهه پیش، باور علمی غالب این بود که هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد پیش از ورود استعمارگران اسپانیایی و پرتغالی، تمدنی انسانی در منطقه آمازون زندگی میکرده است. اما اکنون بررسیهای جدید با استفاده از اسکنهای لیزری هوایی از بیش از یک هزار و ۷۳۷ مایل مربع (حدود ۴ هزار و ۵۰۰ کیلومتر مربع) از جنگلهای بارانی غرب برزیل، تاریخ حضور انسان در آمازون پیش از ورود اروپاییها را بهطور کامل بازنویسی کرده است.
پژوهشگران به سرپرستی «مارتی پارسینن»، باستانشناس دانشگاه هلسینکی فنلاند، بیش از ۴۰۰ سازه خاکی باستانی، محوطههای آیینی و مسیرهای جادهای را در زیر پوشش انبوه جنگلهای بارانی برزیل کشف کردهاند. این آثار به شکل قابلتوجهی سالم باقی ماندهاند و سالها در زیر پوشش گیاهی پنهان بودند.
محققان بر اساس این کشفیات تخمین میزنند که در این منطقه ممکن است بین ۲۰ هزار تا ۳۰ هزار سازه خاکی مشابه وجود داشته باشد. پارسینن و همکارانش معتقدند این سازهها نشانه وجود یک تمدن چندفرهنگی و بههمپیوسته هستند که بین سالهای ۶۰۰ پیش از میلاد تا ۸۵۰ میلادی در اعماق آمازون شکوفا شده بود؛ تمدنی که احتمالاً میلیونها نفر جمعیت داشته و تأثیر چشمگیری بر اکوسیستم جنگلهای آمازون گذاشته است.
پژوهشگران این تمدن را «آکیری» (Aquiry) نامگذاری کردهاند؛ نامی که از واژه بومی «ایناپاری» برای رود آکری، یکی از شاخههای رود آمازون که در کنار صدها محوطه باستانی کشفشده جریان دارد، گرفته شده است.
پارسینن در بیانیهای اعلام کرد: «این پژوهش نشان میدهد تأثیر انسان بر محیط زیست آمازون بسیار بیشتر از چیزی بوده که پیش از این تصور میکردیم. این موضوع پیامدهای مهمی برای درک تاریخ زیستی و فرهنگی این منطقه دارد.»
