برای نخستینبار، ستارهشناسان وجود یک جسم فرانپتونی با جو بسیار نازک را تأیید کردهاند؛ پدیدهای که پیشتر تصور میشد تنها در پلوتو در میان چنین اجرامی وجود دارد.
اجرام فرانپتونی (TNOs) اجسام یخی کوچک هستند که در مدارهایی فراتر از نپتون به دور خورشید میچرخند. در مقالهای که امروز در نشریه Nature Astronomy منتشر شده، پژوهشگرانی به رهبری کو آریماستو از رصدخانه ملی نجوم ژاپن، جسمی به نام (612533) 2002 XV93 را معرفی کردهاند که دارای یک جو بسیار نازک است. آریماستو توضیح داده که این اجرام به دلیل فاصله زیاد و دمای بسیار پایین، معمولاً غیر فعال و بدون تغییر در نظر گرفته میشدند و به همین دلیل پلوتو در میان آنها یک استثنا محسوب میشد.
او گفته است که نتایج این تحقیق نشان میدهد حتی جسمی بسیار کوچک با قطری حدود ۵۰۰ کیلومتر هم میتواند دستکم بهطور موقت دارای جو باشد. به گفته او، این کشف نشان میدهد که بخشهای بیرونی منظومه شمسی ممکن است بسیار پویاتر از چیزی باشند که پیشتر تصور میشد.
این جرم که در دسته «پلوتینوها» قرار میگیرد، در فاصله حدود ۳۸ واحد نجومی از زمین به دور خورشید میچرخد؛ معادل حدود ۵.۶ میلیارد کیلومتر، فاصلهای مشابه مدار پلوتو.
به گفته آریماستو، تیم پژوهشی بهطور مستقیم جو اطراف 2002 XV93 را تصویربرداری نکرده است. این کشف از طریق رصدهای زمینی و با مشارکت ستارهشناسان حرفهای و آماتور در چهار رصدخانه مختلف در ژاپن به دست آمده است. در این بررسیها، دانشمندان موفق به ثبت پدیدهای به نام اختفای ستارهای (stellar occultation) شدند؛ حالتی که در آن یک جرم آسمانی در منظومه شمسی از مقابل یک ستاره پسزمینه عبور میکند.
او توضیح داده است که اگر این جرم هیچ جوی نداشته باشد، نور ستاره باید بهطور ناگهانی قطع و دوباره ظاهر شود. اما اگر جو وجود داشته باشد، نور ستاره به دلیل شکست نور در جو منحرف میشود و کاهش و افزایش آن بهصورت تدریجی رخ میدهد.
