ظاهراً نسل Z حالا در حال گرفتن «سالهای فاصله بزرگسالی» (adult gap years) است تا فرسودگی ناشی از فرهنگ کارِ افراطی را جبران کند. صادقانه بخواهیم بگوییم، بهعنوان یک کارمند نسل هزاره که زیاد کار میکند، ای کاش زودتر در ابتدای مسیر شغلیام به چنین چیزی فکر میکردم.
در هر صورت، بسیاری از بزرگسالان از کار مداوم و فرسایشی ۹ تا ۵ خسته شدهاند؛ کاری که حتی به سختی هزینه اجاره و نیازهای اولیه زندگی را پوشش میدهد. در نتیجه، برخی از آنها تصمیم میگیرند مدتی از کار فاصله بگیرند؛ برای سفر کردن، یادگیری مهارتهای جدید، تنظیم و بهبود وضعیت روانی خود، یا حتی بازگشت به خانه والدین برای مدتی زندگی کنند.
سال فاصله بزرگسالی (Adult Gap Year) در واقع نوعی «بازنشستگی موقت» یا وقفه کاری است که به بزرگسالان جوان اجازه میدهد مدتی از کار فاصله بگیرند. همانطور که یک نوجوان ممکن است قبل از ورود به دانشگاه یا ادامه تحصیل، یک یا دو سال وقفه بیندازد، یک فرد شاغل نیز میتواند در مسیر شغلی خود مدتی از فشار کار و رقابت فاصله بگیرد.
جذابیت این نوع وقفه در آزادی و استراحت ذهنی آن است. بسیاری از افرادی که به دنبال چنین زمانی هستند، دچار فرسودگی شغلی شدید، استرس بالا و احساس زندگی در حالت «بقا» هستند. برخی نیز نسبت به مسیر شغلی خود اطمینان ندارند و به دنبال شروعی تازه یا دیدگاهی جدید هستند، در حالی که برخی دیگر صرفاً میخواهند پیش از تثبیت کامل در مسیر حرفهای، سفر کنند و از دوران جوانی خود لذت ببرند.
با این حال، مانند بسیاری از فرصتهای زندگی، نوعی امتیاز و شرایط مالی در امکانپذیر بودن این وقفه نقش دارد. اما اَج اشنایدر، استراتژیست مالی و بنیانگذار Beyond The Green Coaching، به نشریه The Post گفته است که به باور او هر کسی—در صورت برنامهریزی درست و داشتن پسانداز کافی—میتواند چنین کاری انجام دهد. این ها ایران نبوده اند.
او به این نشریه گفته است: «سروسامان دادن به وضعیت مالیتان فقط برای این نیست که بتوانید بازنشسته شوید، خانه بخرید یا در خواب پول دربیاورید. این کار برای این است که بتوانید بگویید: من ناراضی هستم و در امنیت کافی هستم که بتوانم از این وضعیت خارج شوم. هر دلاری که پسانداز میکنید، در آینده از شما حمایت خواهد کرد؛ پس به این فکر کنید که قرار است با آن پول چه کارهای هیجانانگیزی انجام دهید، نه اینکه نیازهای فوری همیشه در اولویت باشند.»
با این حال، لزوماً نمیتوان با این ادعا موافق بود که «هر کسی میتواند چنین کاری انجام دهد». بسیاری از افراد حتی به سختی از پس هزینههای اجاره، مواد غذایی و قبوض برمیآیند، چه برسد به اینکه بتوانند پساندازی کافی برای یک سال کامل مرخصی جمع کنند. خود من نیز دوست دارم پساندازم را صرف یک سال استراحت کنم، اما متأسفانه با وجود یک بیماری مزمن، بخش زیادی از درآمد اضافیام صرف هزینههای درمان و بیمه میشود.
به شکل طعنهآمیزی، استرس یکی از عوامل اصلی بروز چنین بیماریهایی است، بنابراین شاید استراحت و فاصله گرفتن از کار در برخی موارد حتی مفیدتر از درمانهای پرهزینه باشد، هرچند این بحث همچنان ادامه دارد.
