هر سال بیش از نیم میلیارد نفر در باغهای گیاهشناسی قدم میزنند، بدون آنکه بدانند در حال انجام کاری هستند که ممکن است روزی توسط پزشکان تجویز شود.
گروهی از پژوهشگران در مقالهای که در نشریه Biological Diversity منتشر شده، اعلام کردهاند که باغهای گیاهشناسی فقط محل نمایش گیاهان نیستند، بلکه زیرساختی مهم برای سلامت عمومی، مقابله با تغییرات اقلیمی، حفظ تنوع زیستی و حتی حفظ تعادل روانی انسانها به شمار میروند. به گفته آنها، اهمیت این فضاها به حدی است که پزشکان باید بیشتر از آنها به عنوان روشی برای درمان برخی بیماریها استفاده کنند.
پژوهشگران از مؤسسات علمی در چین و استرالیا پیشنهاد دادهاند که پزشکان «نسخههای سبز» صادر کنند و بیماران را به عنوان بخشی از درمان افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه و بیماریهای مزمن به باغها بفرستند. این ایده در نگاه اول عجیب به نظر میرسد، اما پشت آن منطق و شواهد علمی وجود دارد. قرار گرفتن در محیطهای طبیعی متنوع تأثیر قابل اندازهگیری بر کاهش استرس، بهبود خلقوخو و افزایش تمرکز دارد. یک باغ پر از گونههای مختلف گیاهی تأثیر روانی بسیار بیشتری نسبت به یک چمن ساده یا پارک معمولی دارد.
در سراسر جهان، باغهای گیاهشناسی حدود ۳۰ درصد از گونههای شناختهشده گیاهی را در خود جای دادهاند و بهنوعی به عنوان اکوسیستمهای پشتیبان عمل میکنند، در حالی که اکوسیستمهای طبیعی بیرونی به دلیل آلودگی و تغییرات اقلیمی در حال تخریب هستند. این باغها همچنین مراکز پژوهشی محسوب میشوند که در آنها دانشمندان روی موضوعاتی مانند کشاورزی، پزشکی و سازگاری با تغییرات اقلیمی تحقیق میکنند.
علاوه بر این که برخی از این گیاهان در تولید داروها کاربرد دارند، زیبایی بصری آنها در کنار هم نوعی درمان اجتماعی نیز فراهم میکند. این فضاها مکانی برای گردهمایی مردم هستند، فرصتی برای مراقبت و رسیدگی ایجاد میکنند و به انسانها احساس کنترل و نقش داشتن در دنیایی میدهند که بسیاری احساس میکنند در حال از دست دادن تسلط خود بر آن هستند.
