پاپی در آخرین آلبوم خود با نام «فضاهای منفی» که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، استاندارد تازهای برای خودش تعریف کرد، اما به نظر میرسد از عبور دوباره از آن هراسی ندارد. او که معمولاً درگیر اعداد و رکوردها نیست، بهدنبال چیزهایی میرود که برایش هیجانانگیز است و در حال حاضر، این هیجان را در انرژی خام و رهاشدهای پیدا میکند که هنگام اجرای زنده و بروز احساساتش شکل میگیرد. این رویکرد با خشم انباشتهای همراه است که او آن را متوجه افرادی میداند که فقط میگیرند و انباشته میکنند و بدون توجه به پیامدها یا دوام آن، دستاوردهای خود را روی هم تلنبار میکنند.
از نظر سبک، آلبوم «دستهای خالی» فاصله زیادی با «فضاهای منفی» ندارد، بهویژه اینکه جردن فیش، تهیهکننده مطرح موسیقی آلترناتیو، بار دیگر هدایت پروژه را بر عهده دارد. این اثر هم نقاط قوت آلبوم قبلی را گسترش میدهد و هم ضعفهای آن را برطرف میکند، بهخصوص در زمینه شیوه تولید. در این آلبوم، سبک فیش کمتر بر هویت پاپی غلبه میکند و ترکیب این دو هماهنگتر به نظر میرسد؛ موضوعی که در قطعاتی مانند «آسمان کبود» با حالوهوای انفجاری و در عین حال ملودیک، و «نگهبان» با فضای لطیف و اوجگیرنده آن، مشهود است.
این آلبوم با وجود تنوع، انسجام خود را حفظ میکند و حتی با فهرست ۱۳ قطعهای دچار افت نمیشود و نشانههایی از خلاقانهترین ایدههای پاپی را در خود دارد. برجستهترین آنها قطعه آغازین «مالکیت عمومی» است؛ اثری صنعتی و لرزان که از وکالهای طعنهآمیز و رباتگونه آغاز میشود و به فضایی نزدیک به تئاتری میرسد و تصویری از پاپی در شخصیترین و منحصربهفردترین حالتش ارائه میدهد.
برخی از چشمگیرترین لحظات این اثر بیتردید به قطعات سنگینتر آن مربوط میشود؛ قطعاتی که از نظر شدت و خلوص، سطحی را نشان میدهند که پیشتر از پاپی کمتر شنیده شده بود. ریفهای تیز و ترکشمانند قطعه «مرگ برای فراموشی» به همان اندازه بیرحم هستند که اشعارش، و قطعه همنام آلبوم با فضایی خشمآلود و انفجاری، پایانی پرتنش و سوزان را رقم میزند که با فریادهایی بسیار قدرتمند به اوج میرسد. در بخشهای دیگر، پاپی این خشم را به طعنهای تند و گزنده تبدیل میکند؛ جایی که در قطعه «بخور نفرت را» با ریتمهایی سرزنده و کنایهآمیز، لحن انتقادی و بیپرده خود را به نمایش میگذارد.
این آلبوم نشان میدهد پاپی زمانی که کاملاً در فضای مورد علاقهاش قرار دارد چه صدایی دارد. وقتی ایدهای او را به وجد میآورد و به حرکت وامیدارد، مهارشدنی نیست و همین وضعیت به او امکان داده تا شاید بهترین قطعات دوران کاری خود را خلق کند.
