طبیعت گاهی سازگاریهای شگفتانگیزی ایجاد میکند که میتواند موجودات را در شرایطی غیرمعمول قرار دهد.
رابطه میان سوسکهای پوستهخوار، درختان صنوبر و نوعی قارچ نمونهای از این وضعیت است. بر اساس یک مطالعه جدید که در نشریه Proceedings of the National Academy of Sciences منتشر شده، سوسکهای پوستهخوار با استفاده از ترکیبات آنتیبیوتیکی ذخیرهشده در درختان، خود را در برابر عفونتهای قارچی محافظت میکنند. با این حال، قارچ همچنان میتواند جمعیت سوسکها را کنترل کند و با آلوده کردن و از بین بردن بخشی از آنها، تعادل را حفظ کند.
پژوهشگران میگویند بررسی نحوه سازگاری هر یک از این موجودات با همسایگان خود میتواند به دانشمندان کمک کند تا درمانهای ارگانیک برای مقابله با انگلها توسعه دهند.
سوسکهای پوستهخوار صنوبر (Ips typographus) آفتهای رایجی هستند که به عمق درخت نفوذ میکنند و مواد غذایی آن را میمکند. هرچند این سوسکها بهندرت آنقدر تهاجمی هستند که یک درخت را کاملاً از بین ببرند، حضورشان میتواند برای درختانی که بر اثر بلایای طبیعی یا انسانی ضعیف شدهاند تهدیدآمیز باشد. علاوه بر این، بهگزارش برنامه مدیریت تلفیقی آفات کالیفرنیا، «پس از حمله سوسکها به درخت، کار چندانی برای کنترل بیشتر آنها نمیتوان انجام داد».
در این میان، قارچ Beauveria bassiana نیز وجود دارد. این قارچ نه دوست درخت است و نه سوسک؛ بهعنوان یک گونه بیماریزا میتواند هر دو را آلوده کند. پژوهشگران این مطالعه جدید میخواستند بدانند آیا سوسکها از منابع دفاعی غنی درخت صنوبر برای محافظت از خود در برابر قارچ استفاده میکنند یا نه.
برای بررسی این موضوع، تیم تحقیقاتی تحلیلهای شیمیایی دقیقی روی ترکیبات آنتیبیوتیکی انجام داد که درختان صنوبر برای مقابله با عفونتهای قارچی تولید میکنند. نتایج نشان داد سوسکها این ترکیبات را برای دفاع خود به کار میگیرند. شگفتانگیزتر اینکه این فرایند شامل سازوکاری پیچیده بود که در آن حشرات این مواد را به ترکیباتی حتی سمیتر تبدیل میکردند؛ موادی که توانایی بیشتری برای محافظت در برابر حملات قارچی داشتند.
