پرتابگر پرکارترین راکت جهان ممکن است بهزودی رکوردهای بیشتری ثبت کند.
علاوه بر این، اداره هوانوردی فدرال (FAA) با احداث یک منطقه فرود جدید در محل پایگاه موافقت کرده که امکان فرود سالانه تا ۳۴ بوستر را فراهم میکند. این بوسترها بخش اول راکتهای فالکون ۹ هستند که پس از پرتاب به زمین بازمیگردند و برای مأموریتهای بعدی بازسازی میشوند.
نتیجه نهایی این بررسی که روز چهارشنبه منتشر شد، به اصطلاح «تشخیص تأثیر غیرقابل توجه با اقدامات جبرانی» بود؛ به این معنا که تغییرات پیشنهادی تأثیر قابل توجهی بر کیفیت محیط زیست انسانی نخواهد داشت، مشروط به اجرای تدابیر حفاظتی خاص.
از جمله این تدابیر میتوان به دریافت مجوزهای زیستمحیطی اضافی پیش از ساخت تأسیسات جدید، استفاده از نورپردازی سازگار با زیست شبانه لاکپشتهای دریایی، و انجام بررسیهای پیشساخت در مورد جمعیت پرندگان فلوریدا اسکرابجِی و مار ایندیگو شرقی برای حفاظت از حیاتوحش اشاره کرد.
در زمینه مدیریت آب، بررسیها نشان دادهاند که احتمال ورود فاضلاب صنعتی — بهویژه حجم عظیم آبی که توسط سامانه «دلوج» در زمان پرتاب تخلیه میشود — به منابع آبی اطراف بسیار پایین است.
سامانه دلوج در زمان پرتاب حجم زیادی آب را روی سکوی پرتاب اسپری میکند تا گرما و صدای موتورهای راکت را جذب کند. این سامانه در گذشته محل مناقشه بوده است؛ بهویژه در پایگاه استاربیس اسپیسایکس در تگزاس، که گروههای زیستمحیطی علیه مجوزهای صادرشده برای تخلیه فاضلاب صنعتی از این سکوی پرتاب شکایت کردهاند.
تأیید زیستمحیطی روز چهارشنبه تنها یکی از مراحل در مسیر افزایش پرتابهای اسپیسایکس بود. این شرکت همچنان نیاز دارد تا اداره هوانوردی فدرال (FAA) مجوز پرتاب خود را بهطور رسمی اصلاح کند تا تعداد پرتابهای بیشتر مجاز شود. همچنین، وزارت نیروی هوایی آمریکا باید با این تغییرات موافقت کند، چرا که سکوی پرتاب در محدوده نیروی فضایی قرار دارد.
این تأیید راه را برای ادامه روند افزایشی پرتابهای فالکون ۹ هموار میکند. در سالهای اخیر، تعداد پرتابها بهطور چشمگیری افزایش یافته؛ از ۶۰ پرتاب در سال ۲۰۲۲ به ۱۳۲ پرتاب در سال ۲۰۲۴.
با وجود اینکه فالکون ۹ پرکارترین راکت جهان است، اسپیسایکس همچنان با برنامهای فشرده مواجه است. این شرکت مأموریتهایی برای مشتریان تجاری، وزارت دفاع آمریکا و پروژه اینترنت ماهوارهای استارلینک انجام میدهد. افزایش تعداد پرتابها میتواند این ازدحام را کاهش دهد. همچنین، منطقه فرود اختصاصی جدید میتواند زمان آمادهسازی مجدد بوسترها را کوتاهتر کند، زیرا دیگر نیازی نیست بهطور مکرر از کشتیهای بدون سرنشین در دریا برای فرود استفاده شود.
این تصمیم بخشی از تلاش گسترده اسپیسایکس برای افزایش سرعت پرتابها در چندین پایگاه مختلف است. این شرکت قصد دارد در ساحل غربی نیز توسعه یابد و تا ۱۰۰ پرتاب فالکون در سال از پایگاه نیروی فضایی وندنبِرگ در کالیفرنیا انجام دهد. در همین حال، نهادهای نظارتی در حال بررسی پیشنهادی هستند که اجازه افزایش پرتابهای راکت بزرگتر استارشیپ — که برای مأموریتهای ماه و مریخ طراحی شده — از ایالتهای تگزاس و فلوریدا را صادر کند.
