بر اساس یک مطالعه جدید، لاغری بیش از حد میتواند خطر مرگ بیشتری نسبت به اضافه وزن داشته باشد؛ موضوعی که برخلاف تصور رایج در جامعه و شبکههای اجتماعی است. پژوهشگران با بررسی دادههای سلامت ۸۵٬۷۶۱ نفر، ارتباط شاخص توده بدنی (BMI) با مرگومیر را بررسی کردند و نتایج را در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعات دیابت ارائه دادند.
در این تحقیق، افراد به گروههای مختلف BMI تقسیم شدند: کموزن (کمتر از ۱۸.۵)، نرمال (۱۸.۵ تا کمتر از ۲۵)، دارای اضافه وزن (۲۵ تا کمتر از ۳۰)، چاق (۳۰ تا کمتر از ۴۰) و بسیار چاق (۴۰ به بالا). محدوده نرمال نیز به سه بخش پایین، میانه و بالای نرمال تفکیک شد. میانگین سنی شرکتکنندگان ۶۶.۴ سال بود و ۸۱.۴ درصد آنها زن بودند.
در طول پنج سال پیگیری، ۷٬۵۵۵ نفر (۸ درصد) جان خود را از دست دادند. نتایج نشان داد افراد کموزن ۲.۷۳ برابر بیشتر از افراد با BMI در محدوده بالای نرمال در معرض مرگ بودند. افراد با BMI پایین نرمال دو برابر و افراد با BMI میانه نرمال ۲۷ درصد بیشتر در معرض خطر بودند. در مقابل، افراد دارای اضافه وزن و حتی چاقهای خفیف (BMI بین ۳۰ تا کمتر از ۳۵) همانند گروه نرمال بالایی، احتمال مرگ مشابهی داشتند.
افراد با BMI بین ۳۵ تا کمتر از ۴۰، ۲۳ درصد بیشتر در معرض مرگ بودند و افراد بسیار چاق (BMI بالای ۴۰) ۲.۱ برابر بیشتر از گروه نرمال بالایی در معرض خطر قرار داشتند. به گفته پژوهشگران، تا زمانی که BMI به ۳۵ نرسد، افزایش وزن لزوماً با افزایش مرگومیر همراه نیست.
محققان همچنین تأکید کردند که توزیع چربی در بدن نقش مهمی در سلامت دارد. چربی احشایی که در اطراف اندامهای داخلی تجمع مییابد، میتواند تأثیرات منفی بر سلامت متابولیک داشته باشد. بنابراین، دو فرد با BMI مشابه ممکن است به دلیل تفاوت در محل تجمع چربی، وضعیت سلامت متفاوتی داشته باشند.
در نهایت، پژوهشگران توصیه کردند که درمان چاقی باید شخصیسازی شود و عواملی مانند محل تجمع چربی و وجود بیماریهایی مانند دیابت نوع ۲ در تعیین وزن هدف در نظر گرفته شود. این مطالعه بار دیگر نشان میدهد که BMI بهتنهایی نمیتواند تصویر کاملی از سلامت فرد ارائه دهد.
