در پاسخ به تلاشهای چندین سالهی سناتورهای تگزاس برای میزبانی یکی از این فضاپیماهای نمادین ناسا یک شاتل فضایی بازنشسته (که هنوز نام آن بهصورت رسمی اعلام نشده) را برای انتقال به هیوستون انتخاب کرده است . اگر انتخاب نهایی شاتل Discovery باشد — که احتمال زیادی دارد همین باشد — ممکن است مؤسسهی اسمیتسونین که این شاتل را در اختیار دارد، با این انتقال مخالفت کند.
دولت ترامپ این انتقال را در لایحهی بودجه گنجاند، آن را در ۴ ژوئیه به قانون تبدیل کرد، و ۸۵ میلیون دلار برای انتقال شاتل و ساخت تأسیسات جدید در هیوستون اختصاص داد. در آن زمان، سناتورهای تگزاس، تد کروز و جان کورنین، خواهان انتقال Discovery بودند؛ شاتلی که از سال ۲۰۱۲ در موزهی ملی هوا و فضای اسمیتسونین در ویرجینیا به نمایش گذاشته شده است.
این هفته، یکی از سخنگویان ناسا اعلام کرد که سرپرست موقت این سازمان، شان دافی، یکی از شاتلهای بازنشسته را برای نمایش در مرکز فضایی هیوستون مشخص کرده، بدون اینکه نام آن را فاش کند. هنوز مشخص نیست چرا ناسا نام شاتل را اعلام نمیکند، یا اینکه آیا موافقت رسمی اسمیتسونین برای انتقال Discovery دریافت شده یا نه.
سناتور کورنین در بیانیهای نوشت: «هیچ مکان بهتری از شهر فضایی برای نمایش یکی از شاتلهای ناسا وجود ندارد. از سرپرست دافی تشکر میکنم که اشتباه دولت اوباما را اصلاح کرد و مشتاقانه منتظر استقبال از این مدارگرد نمادین در خانهی واقعیاش هستم.»
کروز و کورنین در آوریل «قانون انتقال دیسکاوری» را معرفی کردند و از ناسا و اسمیتسونین خواستند برنامهای برای انتقال Discovery تدوین کنند. طبق این قانون، حداقل ۵ میلیون دلار برای خودِ انتقال شاتل و ۸۰ میلیون دلار برای ساخت تأسیسات نمایش جدید در مرکز فضایی هیوستون اختصاص داده شده است. اما مؤسسهی اسمیتسونین میگوید هزینهی واقعی انتقال این شاتل عظیمالجثه از شرق به جنوب آمریکا، چیزی بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون دلار خواهد بود و نگرانیهایی دربارهی آسیبدیدن شاتل در حین جابهجایی نیز وجود دارد.
برای اینکه انتقال Discovery صورت گیرد، ناسا به رضایت اسمیتسونین نیاز دارد، چون این مؤسسه شاتل را از ناسا دریافت کرده و اکنون مالک آن محسوب میشود. در پاسخ به تلاشهای سناتورها برای انتقال شاتل، اسمیتسونین با صدور بیانیهای بار دیگر بر مالکیت خود تأکید کرد: «ناسا کلیهی حقوق، مالکیت و منافع مربوط به این شاتل را به اسمیتسونین منتقل کرده است.» بر اساس این بیانیه، شاتل بخشی از مأموریت و وظیفهی اصلی موزهی ملی هوا و فضا به عنوان یک مرکز پژوهشی و محل نگهداری کلکسیون ملی هوافضا محسوب میشود.
