نیک کلگ، مدیر پیشین سیاستگذاری در متا، این روزها در حال تبلیغ کتاب جدید خود با عنوان «چگونه اینترنت را نجات دهیم» است و در این مسیر، انتقاداتی محتاطانه از فرهنگ سیلیکونولی مطرح کرده است.
برخلاف برخی خاطرات دیگر کارکنان متا، کتاب کلگ بیشتر شبیه یک نقد تند و افشاگرانه به نظر نمیرسد. او در گفتوگویی با گاردین تلاش کرد خود را تا حدی از فضای سیلیکونولی جدا نشان دهد، بیآنکه مستقیماً از کارفرمای سابقش اعلام برائت کند.
کلگ که زمانی رهبر حزب لیبرال دموکرات بریتانیا بود، گفت:
«واقعاً باور دارم که با وجود تمام کاستیها، رسانههای اجتماعی این امکان را برای میلیاردها نفر فراهم کردهاند تا به شکلی بیسابقه با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.» او اضافه کرد که هرگز حاضر به کار در متا نمیشد «اگر فکر میکردم مارک زاکربرگ یا شریل سندبرگ آن هیولاهایی هستند که دیگران توصیفشان میکنند.»
با این حال، او جملات قابلتوجهی دربارهی سیلیکونولی بیان کرد و آن را فرهنگی «خوشایند اما بهشدت یکدست و کلیشهای» توصیف کرد؛ جایی که «همه یک جور لباس میپوشند، یک جور ماشین میرانند، به یک جور پادکست گوش میدهند و دنبال یک جور مد و روند میروند.»
کلگ همچنین از علاقهی روزافزون صنعت فناوری به مردانگی ابراز شگفتی کرد و گفت:
«هیچوقت نتوانستم این ترکیب عمیقاً نامطلوب از ماچو بودن و خودترحمی را درک کنم.»
