شرکتهای نوپای زمینگرمایی در رقابتاند تا ببینند کدامیک میتواند به عمیقترین و داغترین سنگها دسترسی پیدا کند. برندگان این رقابت ممکن است برق مورد نیاز مرحله بعدی توسعه شبکه برق و مراکز داده را تأمین کنند.
بازارهای عمومی اوایل امسال، با عرضه سهام شرکت «فِرو انرژی»، نخستین آشنایی را با زمینگرمایی پیشرفته پیدا کردند. اما این هفته توجهها به زمینگرماییِ سنگهای فوقداغ معطوف بود.
انرژی زمینگرمایی در میان سرمایهگذاران، شرکتهای فناوری و حتی دولت ترامپ محبوبیت زیادی پیدا کرده است. فناوری پایه آن چند دهه قدمت دارد، اما پیشرفت در روشهای حفاری، که از صنعت نفت و گاز گرفته شدهاند، ظرفیت آن را بهشدت افزایش داده است. آمریکا نیز ظرفیت بالقوه زیادی دارد و میتواند تا ۵۷ تراوات برق تولید کند؛ ظرفیتی که برای تأمین برق موج بعدی مراکز داده هوش مصنوعی بیش از اندازه کافی است.
نوع نوظهوری از انرژی زمینگرمایی که «سنگ فوقداغ» نامیده میشود، میتواند به این صنعت کمک کند تا بخش بزرگی از این ظرفیت را به کار بگیرد.
راز زمینگرماییِ سنگهای فوقداغ به اتفاقی مربوط میشود که برای آب در عمقهای بسیار زیاد میافتد. هرچه آب به هسته فوقداغ زمین نزدیکتر شود، دما و فشار بهطور چشمگیری افزایش مییابند. وقتی این دو عامل بهاندازه کافی بالا بروند، آب معمولی به سیالی فوقبحرانی تبدیل میشود؛ حالتی میان گاز و مایع که میتواند مقدار بسیار زیادی انرژی حمل کند. یک چاه در سنگهای فوقداغ میتواند ۱۵ مگاوات برق یا بیشتر تولید کند.
زمینگرماییِ سنگهای فوقداغ کمکم به واقعیت تجاری نزدیک میشود. شرکت «کوایز انرژی» روز سهشنبه اعلام کرد که گوگل را بهعنوان مشتری جذب کرده است. این شرکت بزرگ رایانش ابری گفته است بیش از ۵۰۰ میلیون دلار میپردازد تا ۵۰ مگاوات برق را از پروژه کوایز در مرکز اورگن تأمین کند؛ پروژهای که از گرمای سوزان در عمق حدود پنج کیلومتری زمین استفاده خواهد کرد.
گوگل برای میزان برقی که کوایز تأمین میکند، مبلغی بالاتر از نرخ معمول میپردازد؛ اما این با راهبرد شرکت برای همکاری زودهنگام با تأمینکنندگان بالقوه همخوانی دارد. برای نمونه، گوگل از سرمایهگذاران و مشتریان اولیه فِرو بود.

