نیروی هوایی آمریکا قصد دارد از موشک‌ها برای ارسال محموله از فضا به زمین استفاده کند؛ روشی که می‌تواند زمان انتقال کالا را در مقایسه با روش‌های معمول به میزان چشمگیری کاهش دهد. آزمایش اخیر، این ایده را یک قدم به واقعیت نزدیک‌تر کرده است.
آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی آمریکا (AFRL) اخیراً از کپسول بازگشت به جو استارفال (Starfall) متعلق به اسپیس‌ایکس استفاده کرد تا بررسی کند تجهیزات نجات در طول سفر به فضا و بازگشت به زمین چه عملکردی دارند. این آزمایش بخشی از برنامه‌ای گسترده‌تر برای توسعه سامانه ارسال تدارکات نظامی از فضا به مناطق دورافتاده است؛ مناطقی که ممکن است جاده یا باند فرود نداشته باشند.
تحویل محموله از فضا
اسپیس‌ایکس در تاریخ ۲۰ اکتبر، کپسول استارفال را با موشک فالکون ۹ و در قالب مأموریت اشتراکی بَندوَگن ۵ (Bandwagon-5) به فضا پرتاب کرد. استارفال یک وسیله بازگشت به جو به شکل دیسک است که برای انجام پژوهش و توسعه در شرایط ریزگرانش و همچنین انتقال محموله از نقطه‌ای به نقطه دیگر طراحی شده است.
این کپسول‌ها می‌توانند تا ۲۲۰۵ پوند، معادل ۱۰۰۰ کیلوگرم، محموله حمل کنند و به سپر حرارتی مجهز هستند که برای تحمل دمای بسیار بالای ناشی از عبور آتشین از جو طراحی شده است. استارفال با استفاده از یک چتر اصلی و همچنین چترهای راهنما و کمکی، به‌گونه‌ای طراحی شده که پس از بازگشت از مدار، فرودی نسبتاً نرم داشته باشد.
در آزمایش اخیر، پژوهشگران آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی آمریکا، محفظه‌های آزمایشی حمل بار را داخل کپسول قرار دادند. هر محفظه شامل تجهیزات مربوط به یک مأموریت مشخص و حسگرهایی برای اندازه‌گیری ضربه، دما و لرزش در طول سفر به فضا بود.
به گزارش آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی آمریکا، پژوهشگران به‌طور ویژه قصد داشتند میزان دوام تجهیزات الکترونیکی و وسایل بقا را ارزیابی کنند. این تجهیزات شامل باتری‌ها، ردیاب مجهز به ارتباطات ماهواره‌ای، سامانه نمک‌زدایی آب با استفاده از اسمز معکوس، لوازم پزشکی اضطراری و تجهیزات بقا بودند.
مهندسان همچنین بررسی کردند که آیا می‌توان یک قایق نجات بادی UNI-PAC III را برای آزمایش‌های آینده داخل کپسول استارفال جای داد یا خیر. این قایق که قابلیت رهاسازی از هوا را دارد، برای ۲۰ نفر ظرفیت دارد و برای هر نفر یک بسته تجهیزات بقا با قابلیت استفاده به مدت ۷۲ ساعت در نظر گرفته شده است. این بسته شامل اقلامی مانند آب بسته‌بندی‌شده، غذا، چسب نواری، پتوی حرارتی، کبریت و چراغ‌قوه است.
هدف از این آزمایش، کمک به پژوهشگران برای درک بهتر روش‌های محافظت از تجهیزات حساس در جریان پرتاب موشک و ورود مجدد به جو است. نتایج این آزمایش به توسعه سامانه‌های ارسال محموله از مدار زمین، در چارچوب برنامه «حمل‌ونقل محموله با موشک» آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی آمریکا (AFRL)، کمک خواهد کرد.
سرتیپ داگلاس پی. ویکرت، فرمانده این آزمایشگاه، در بیانیه‌ای گفت: «هر روزی که یک موشک پرتاب می‌شود، روز خوبی است؛ اما امروز چیزی فراتر از یک پرتاب بزرگ دیگر بود. پرتاب امروز بار دیگر نشان داد که آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی چگونه با همکاری صنعت، ریسک‌ها را کاهش می‌دهد، داده‌های دقیق جمع‌آوری می‌کند و فناوری‌هایی را برای نیروهای عملیاتی توسعه می‌دهد که می‌توانند در پیروزی در جنگ نقش داشته باشند.»
هدف از توسعه این سامانه ارسال محموله از مدار، جایگزین کردن کامل روش‌های متداول حمل‌ونقل نیست. در عوض، ارتش آمریکا قصد دارد از این محفظه‌های بار برای پشتیبانی از مأموریت‌ها در مناطق درگیری و محیط‌های پرخطر، عملیات نجات و امدادرسانی در بلایای طبیعی و همچنین واکنش سریع به تهدیدهای شیمیایی، زیستی، پرتوی و هسته‌ای استفاده کند.
