با افزایش دمای زمین بر اثر آلودگی ناشی از سوخت‌های فسیلی، هیچ منطقه‌ای در جهان به‌اندازه مجمع‌الجزایر سوالبارد نروژ با سرعت بالا گرم نمی‌شود. دمای هوا در این منطقه پنج تا هفت برابر سریع‌تر از میانگین جهانی افزایش می‌یابد و این موضوع می‌تواند منابع آب آشامیدنی ساکنان شهر لونگیربین را با خطر مواجه کند.
لونگیربین با جمعیتی حدود ۲۴۰۰ نفر، مرکز اصلی و بزرگ‌ترین منطقه مسکونی سوالبارد است. این شهر یکی از شمالی‌ترین سکونتگاه‌های جهان به شمار می‌رود و تنها حدود ۱۳۰۰ کیلومتر با قطب شمال فاصله دارد. امروزه گردشگری بخش عمده اقتصاد این شهر را تشکیل می‌دهد، اما در قرن بیستم، لونگیربین شهری معدنی بود که اقتصاد آن بر استخراج زغال‌سنگ استوار بود. اکنون تغییرات اقلیمی باعث شده ساختار زمین‌شناسی‌ای که زمانی به رونق این صنعت کمک می‌کرد، منبع آب آشامیدنی شهر را تهدید کند.
در سپتامبر ۲۰۲۵، بررسی آب آشامیدنی تصفیه‌شده مخزن ایزدمن نشان داد که میزان منگنز، یک فلز سنگین، در آن به سطح خطرناکی رسیده است. منگنز در مقادیر زیاد یا در صورت قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض آن می‌تواند به دستگاه عصبی آسیب برساند.
مقام‌های محلی طی یک سال گذشته به ساکنان لونگیربین توصیه کرده‌اند که از نوشیدن آب لوله‌کشی خودداری کنند. در عوض، مردم می‌توانند ظرف‌های خود را از آب آشامیدنی تصفیه‌شده و رایگانی پر کنند که کارخانه آبجوسازی سوالبارد در مخزنی داخل یک فروشگاه عرضه می‌کند.
میزان منگنز از سپتامبر ۲۰۲۵ کاهش یافته و دیگر تهدیدی برای سلامت ارزیابی نمی‌شود، اما همچنان بالاتر از حد مجاز است. میزان سولفات و نیکل آب نیز از محدوده ایمن فراتر رفته است. به همین دلیل، مقام‌های محلی همچنان توصیه می‌کنند که ساکنان از نوشیدن آب لوله‌کشی خودداری کنند.
