حتی اگر ۲۰ سال از فارغ‌التحصیلی شما گذشته باشد، ممکن است هنوز خواب ببینید که در جلسه امتحانی حاضر شده‌اید که فراموش کرده بودید برای آن درس بخوانید. شاید انتظار داشته باشید که مغزتان پس از این همه سال دیگر چنین خواب‌هایی را تکرار نکند، اما ظاهراً این‌طور نیست.
دردری بارت، پژوهشگر خواب در دانشگاه هاروارد، توضیح داده است که این نوع خواب‌ها ممکن است تا چندین دهه پس از ترک مدرسه یا دانشگاه ادامه پیدا کنند. مغز انسان تمایل دارد نگرانی‌های روزانه را حتی پس از به خواب رفتن نیز با خود حفظ کند. او به نشریه هاروارد گازت گفته است که ذهن ما هنگام خواب همچنان درگیر همان مسائلی است که در طول روز بیشترین توجه و تمرکزمان را به آن‌ها اختصاص داده‌ایم.
یک پژوهش جدید نشان می‌دهد افرادی که بیشتر نگران هستند، ممکن است هنگام خواب نیز دشوارتر بتوانند از افکار ناخوشایند رها شوند. در این مطالعه، پژوهشگرانی به سرپرستی ویتوریو لنزو از دانشگاه کاتانیا در ایتالیا، وضعیت ۳۸۹ بزرگسال را بررسی کردند. شرکت‌کنندگان درباره خواب‌های خود، میزان نگرانی‌های روزانه و نشانه‌های اضطراب و افسردگی به پرسش‌ها پاسخ دادند.
نتایج نشان داد افرادی که بیشتر نگران بودند، خواب‌های ناخوشایند بیشتری را تجربه می‌کردند. افرادی که نشانه‌های افسردگی داشتند نیز وضعیت مشابهی را گزارش کردند. همچنین کسانی که خواب‌هایشان بر وضعیت روحی آن‌ها در روز بعد تأثیر می‌گذاشت، معمولاً اضطراب بیشتری داشتند. بر اساس گزارش وب‌سایت سای‌پست، استرس در مقایسه با سایر عوامل بررسی‌شده، قوی‌ترین ارتباط را با این تجربه‌ها نشان داد.
روان‌شناسان ارتباط میان زندگی در بیداری و محتوای خواب‌ها را «فرضیه تداوم» می‌نامند. بر اساس این نظریه، تجربه‌ها و افکار روزانه ما می‌توانند به خواب‌هایمان راه پیدا کنند. برای مثال، اگر تمام روز نگران وضعیت شغلی خود باشید، عجیب نیست که شب نیز درباره کار خواب ببینید.
پژوهشگران همچنین احتمال می‌دهند که خواب‌های ناخوشایند خودشان بتوانند اضطراب روز بعد را افزایش دهند و چرخه‌ای ایجاد کنند که رهایی از آن دشوار باشد. در چنین شرایطی، نگرانی‌های روزانه به خواب‌های منفی تبدیل می‌شوند و این خواب‌ها نیز ممکن است باعث تشدید اضطراب در روز بعد شوند. دردری بارت در گفت‌وگویی با برنامه «ساینس فرایدی» نیز به تجربه‌های مشابهی اشاره کرده است.
