به نظر می‌رسد تقریباً هر روز یک مشکل امنیت سایبری جدید کشف می‌شود یا با کمک هوش مصنوعی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد؛ مشکلی که می‌تواند اینترنت را با بحران جدی مواجه کند. اوضاع به‌اندازه‌ای نگران‌کننده شده که حتی سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI و یکی از افرادی که با وجود خطرات، نقش مهمی در پیشبرد توسعه هوش مصنوعی داشته است، دیگر معتقد نیست که بتوان با برطرف کردن تدریجی آسیب‌پذیری‌ها، این مشکلات را حل کرد.
این ها در حالی مطرح شده که دیروز سم آلتمن گفته بود سعی می کند OpenAI را به شرکتی پیش رو در وصله کردن باگ های نرم افزارهای قدیمی تبدیل کند.
آلتمن در جریان حضور خود در دانشکده تحصیلات تکمیلی کسب‌وکار دانشگاه استنفورد، به گروهی از دانشجویان گفت بحران امنیت سایبری بسیار وخیم‌تر از چیزی است که هر کسی تصور می‌کند. او اظهار کرد: «دیگر فکر نمی‌کنم بتوانیم صرفاً با اصلاح تمام باگ‌ها، این مشکل را حل کنیم.» به گفته او، پیشرفت مداوم مدل‌های هوش مصنوعی و همچنین کندی واکنش اهداف حملات سایبری در آماده شدن برای مقابله با این تهدیدها، از عوامل اصلی تشدید بحران هستند.
آلتمن در ادامه گفت: «درباره امنیت سایبری، حتی نمی‌دانم از چه واژه‌ای به‌اندازه کافی تکان‌دهنده استفاده کنم. اما فکر می‌کنم تهدیدی که در حال نزدیک شدن به ماست، هنوز موضوعی است که رهبران سازمان‌ها، کشورها و حتی افراد، آن‌طور که باید، آن را جدی نگرفته‌اند.»
آلتمن به واکنش‌های گسترده و نگرانی‌هایی اشاره کرد که پس از معرفی مدل کلود مایتوس (Claude Mythos) از سوی شرکت آنتروپیک به وجود آمد. این شرکت با هشداری نگران‌کننده اعلام کرد که این مدل به‌اندازه‌ای قدرتمند است که نمی‌توان آن را در دسترس عموم قرار داد، زیرا ممکن است ساختار امنیت سایبری به شکل امروزی را از بین ببرد. آلتمن گفت: «مردم قطعاً برخی از باگ‌ها را برطرف کردند، اما این هم یکی دیگر از مواردی بود که در آن، مردم واقعاً نتوانستند ماهیت رشد نمایی را درک کنند.»
به گفته آلتمن، سازمان‌هایی که برای مقابله با این تهدید اقدام کردند، عمدتاً آسیب‌پذیری‌هایی را برطرف کردند که مدل‌های هوش مصنوعی شناسایی کرده بودند و سپس کار را تمام‌شده تلقی کردند؛ گویی قرار نیست در آینده باگ‌ها یا روش‌های سوءاستفاده جدیدی کشف شود.
او در ادامه گفت: «به‌طور کلی، فکر می‌کنم بیشتر مدیران سازمان‌ها تا حدی این موضوع را کنار گذاشته و به سراغ مسائل دیگر رفته‌اند، اما مدل‌های هوش مصنوعی همچنان به پیشرفت خود ادامه داده‌اند.»
به نظر می‌رسد آلتمن سازمان‌ها را به دلیل جدی نگرفتن این وضعیت و در نظر نگرفتن احتمال تکامل و پیشرفت مدل‌های هوش مصنوعی سرزنش می‌کند. با این حال، به نظر می‌رسد تمایل کمتری دارد که بررسی کند آیا خودش نیز هنگام پیشبرد توسعه این فناوری، خطرات آن را کمتر از واقعیت جلوه داده است یا نه. زیرا پذیرش کامل ابعاد این تهدیدها ممکن بود به افزایش فشارها برای کند کردن یا حتی متوقف کردن روند توسعه هوش مصنوعی منجر شود؛ آن هم در شرایطی که آلتمن در تلاش است شرکتش را برای عرضه اولیه سهام در بازار بورس آماده کند.
